Epoka literacka – epoka w historii literatury powszechnej lub narodowej, w której dominują zbliżone do siebie kierunki literackie; epoka literacka może się składać z okresów literackich.
Granice epoki literackiej zwykle są nieostre, gdyż przejście od epoki do epoki wiąże się z głębokimi przemianami w kulturze i następuje zwykle stopniowo, w różnym tempie w różnych obszarach tejże. Zwykle jednak przejście między epokami związane jest z jakimś znaczącym wydarzeniem lub zespołem wydarzeń symbolizujących przemianę charakterystyczną dla danej epoki i stanowiącym zwyczajową cezurę między nią a epoką ją poprzedzającą. Istotnym elementem decydującym o charakterze epoki jest jej filozofia, określająca rodzaj formacji umysłowej i klimat intelektualny dla tworzonych utworów. mały|Sinusoida Juliana Krzyżanowskiego. Nad osią znajdują się „epoki jasne”, a pod nią „epoki ciemne”. Do graficznego pokazania zależności między epokami literackimi w polskiej literaturze wykorzystuje się sinusoidę Juliana Krzyżanowskiego.
Epoki literackie literatury polskiej
średniowiecze – do XIV/XV wieku renesans – XVI/XVII w. barok – XVII w. oświecenie – XVIII w. romantyzm – XIX, 1822–1863 pozytywizm – połowa XIX wieku Młoda Polska – 1890–1918 XX-lecie międzywojenne – 1918–1939 literatura II wojny światowej literatura współczesna
Zobacz też okres literacki
Przypisy
Kategoria:Teoria literatury