thumb|Elewator węglowy niemieckiej fabryki benzyny syntetycznej w Policach na Pomorzu Zachodnim działającej podczas drugiej wojny światowej. Benzyna syntetyczna – paliwo syntetyczne, rodzaj benzyny otrzymywany w wyniku syntezy chemicznej, o składzie zależnym od surowców wyjściowych i metody otrzymywania. Metodami tymi są: kraking wyższych frakcji ropy naftowej w temperaturze 470–520 °C, pod ciśnieniem 25–50 atmosfer; uwodornienie węgla (rozdrobnionego i zmieszanego z ciężkimi olejami i katalizatorami) poddaje się działaniu wodoru pod ciśnieniem 700 at oraz w podwyższonej temp. ok. 450°C (metoda Bergiusa) – otrzymane produkty zostają rozdestylowane na frakcje gazowe (wodór, gaz opałowy) i ciekłe (benzynę, olej średni i ciężki); benzynę i olej średni poddaje się ponownemu uwodornianiu w łagodniejszych warunkach tj. ciśnieniu ok. 300 at i temp. ok. 400°C, gdzie otrzymuję się benzynę syntetyczną; alkilowanie i dimeryzacja gazowych węglowodorów; synteza Fischera-Tropscha.
Benzyna syntetyczna w czasie II wojny światowej Badania nad upłynnianiem węgla prowadzono w latach 20. XX wieku w Niemczech, głównie z powodu odcięcia tego kraju po I wojnie światowej od źródeł ropy naftowej. Pierwszy proces upłynniania został wynaleziony przez Franza Fischera i Hansa Tropscha z Instytutu Cesarza Wilhelma. W czasie II wojny światowej był on stosowany do produkcji benzyny na potrzeby zbrojeniowe przez Niemcy i Japonię. W szczytowym okresie produkcji w Niemczech wytwarzano 124 000 baryłek benzyny na dobę, co dało łącznie 6,5 miliona ton w 1944..
Badania państwowe po II wojnie światowej w USA Po II wojnie światowej część niemieckich naukowców zajmujących się upłynnianiem węgla zatrudnił rząd Stanów Zjednoczonych w ramach operacji Paperclip. Prace badawcze nad wdrożeniem tej technologii w USA prowadzono od 1944 w ramach Synthetic Liquid Fuels Program. Program ten porzucono w 1955 ze względu na niskie ceny ropy naftowej. Niemniej w ramach tego projektu wybudowano kilka dużych instalacji do procesu Fischera-Tropscha, które istnieją do dzisiaj jako rodzaj rezerwy strategicznejZbiór dokumentów na temat Synthetic Liquid Fuels Program..
Program ten został ponownie uruchomiony w 1979, po wybuchu drugiego kryzysu paliwowego. Powstała wówczas państwowa Synthetic Fuels Corporation, która jednak po paru latach została zlikwidowana, gdy nastąpił spadek cen ropy.
Do idei upłynniania węgla powrócono w USA na początku XXI wieku. Departament Obrony USA rozpoczął w 2000 roku projekt uniezależniania Armii USA od dostaw importowanych paliw. W ramach niego rozwijane są technologie biopaliw oraz produkcji paliw z gazu ziemnego i węgla. Firma Syntroleum zaczęła zaopatrywać NASA i US Air Force w paliwo syntetyczne produkowane w procesie Fischera-TropschaHernandez, Jason, „SECAF certifies synthetic fuel blends for B-52H”, Aerotech News and Review, August 10, 2007..
Współczesna produkcja komercyjna W 2006 głównym komercyjnym producentem benzyny syntetycznej był koncern Sasol z Republiki Południowej Afryki. Koncern ten posiada fabrykę do produkcji benzyny syntetycznej w miejscowości Secunda w RPA, o zdolności wytwarzania 150 000 baryłek na dobę.. Innymi koncernami, które posiadają instalacje do produkcji benzyny syntetycznej są m.in. Shell, ExxonMobil, Statoil, Rentech i SyntroleumAlexander H. Tullo, Catalyzing GLT Gas-to-liquids fuels are becoming a reality and looming as a robust market for catalysts, Chemical & Engineering News, 81(29), 18, 2003..
Benzyna syntetyczna na terytorium dzisiejszej Polski W czasie II wojny światowej w Policach działała jedna z największych niemieckich fabryk benzyny syntetycznej, należąca do IG Farben. Fabryka ta popadła w ruinę po zakończeniu wojny [za: Jan Matura, Historia Polic od czasów najstarszego osadnictwa do II wojny światowej, Police 2002].. Benzynę syntetyczną produkowano także w Blachowni Śląskiej do 1945.
Przypisy
Kategoria:Materiały węglopochodne Kategoria:Paliwa do silników cieplnych