Stanowisko – miejsce uwiązywania konia w stajni. Stanowisko w tradycyjnej hodowli oraz w użytkowaniu wojskowym i gospodarczym stanowiło podstawową formę utrzymywania koni pracujących, które spędzały w stajni jedynie czas karmienia i krótkiego odpoczynku. Współcześnie stanowisko jest uznawane za rozwiązanie nieodpowiednie dla koni sportowych i rekreacyjnych, ponieważ wiąże się z ograniczeniem przestrzeni, izolacją społeczną oraz brakiem możliwości wykonywania naturalnej aktywności ruchowej. Stanowiska są również krytycznie oceniane jest stałe utrzymywanie koni w stanowiskach, które ograniczają ich swobodę. Współcześnie nie uznaje się stanowiska za odpowiednie miejsce długotrwałego pobytu konia. Z powodu negatywnego wpływu na dobrostan zwierząt utrzymywanie koni w stanowiskach zostało w niektórych krajach związkowych Niemiec zakazane.

Stanowisko charakteryzuje się konstrukcją dostosowaną do wymiarów zwierzęcia, najczęściej o szerokości zbliżonej do wysokości konia w kłębie. W odmianie murowanej jego szerokość jest zwiększona tak, by umożliwić zwierzęciu przyjmowanie pozycji leżącej z wyprostowanymi kończynami. Przegrody działowe mają zazwyczaj wysokość odpowiadającą około dwóm trzecim wysokości w kłębie, natomiast na poziomie głowy stosowana bywa metalowa krata lub inna forma oddzielenia, ograniczająca bezpośredni kontakt pomiędzy końmi.

Stanowisko ma długość odpowiadającą co najmniej dwukrotności wysokości w kłębie i obejmuje przestrzeń przeznaczoną na żłób, poidło oraz miejsce na paszę objętościową. Za stanowiskiem pozostawia się korytarz stajenny, którego szerokość umożliwia bezpieczne prowadzenie zwierząt i minimalizuje ryzyko urazów.

Elementem stanowiska jest również uwiąz, którego konstrukcja powinna umożliwiać koniowi swobodne kładzenie się i podnoszenie, przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka zaplątania kończyn. W rozwiązaniach stajennych stosuje się m.in. prowadzenie uwiązu w pionowej szynie lub obciążenie jego końca, co pozwala utrzymać stałe napięcie i poprawia bezpieczeństwo zwierzęcia.

Stanowisko ogranicza ruchliwość konia i uniemożliwia mu obserwację otoczenia. Karmienie zwierząt odbywa się zazwyczaj z korytarza, co utrudnia dostęp do paszy. W stajniach stosuje się czasem ciągi żywieniowe, które zapewniają wentylację od strony ścian i równomierny dopływ świeżego powietrza, przy zachowaniu bezpieczeństwa zwierząt. Budowa takich ciągów wymaga większej powierzchni, porównywalnej do powierzchni małego boksu, co w praktyce skłania do przebudowy stajni i wydzielania boksów.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Hodowla koni Kategoria:Budynek inwentarski