thumb|250px|Samuel – ...brzytwa nie dotknie jego głowy Nazireat (od , nazir – poświęcenie) – opisany w Biblii i oparty na prawie Mojżesza, czasowy lub wieczysty ślub pełnego poświęcenia się Bogu. Osoba składająca śluby, czyli nazirejczyk (nazyrejczyk), zobowiązywała się – na czas trwania ślubów – do: abstynencji od wszelkich napojów alkoholowych, włącznie z octem winnym oraz spożywania winogron (Lb 6,3), niestrzyżenia włosów i brody (Lb 6,5), niezbliżania się do zwłok (Lb 6,7).
W przypadku naruszenia zasad nazireatu, musi zostać on przerwany i unieważniony. Po złożeniu odpowiedniej ofiary i oczyszczeniu, ślub nazireatu może zostać złożony na nowo.
Stary Testament Przepisy nazireatu są regulowane w 6 rozdziale Księdze Liczb:
Nazirejczycy podlegali szczególnemu traktowaniu w społeczności Izraela, dlatego w Księdze Amosa znajduje się opis kary, jaką Bóg zsyła na tych, którzy podają im wino.
W Starym Testamencie jako nazirejczycy zostali przedstawieni sędziowie Samson i Samuel. Wspomniani są również w deuterokanonicznej 1 Księdze Machabejskiej.
Nowy Testament Nazirejczykiem opisanym w Nowym Testamencie był Jan Chrzciciel. O nazireacie wspomina anioł, który ukazał się w świątyni jego ojcu Zachariaszowi.
Nazirejczycy pojawiają się również w Dziejach Apostolskich, kiedy Paweł z Tarsu, by uzyskać zaufanie chrześcijan z Jerozolimy, składa w świątyni ofiarę za ich ostrzyżenie.
Zobacz też filozofia cynicka eremita
Przypisy
Kategoria:Judaizm Kategoria:Biblia