Osiedle Hutnicze (do roku 1958 Osiedle A-33) – zabytkowe osiedle w Krakowie, jedno z osiedli starszej części Nowej Huty, w dzielnicy XVIII, niestanowiące jednostki pomocniczej niższego rzędu w ramach dzielnicy.
Położenie Osiedle Hutnicze położone jest w pobliżu centrum Nowej Huty. Otaczają je: od północnego zachodu – os. Szklane Domy i al. Solidarności od północnego wschodu – os. Stalowe i ul. Orkana od wschodu – os. Willowe od południa – os. Ogrodowe i ul. Mierzwy od południowego zachodu – os. Centrum A i ul. Mierzwy
Infrastruktura Osiedle Hutnicze pod kątem urbanistycznym nie posiada spójnego charakteru. Stanowi ono przestrzenny zapis różnych etapów poszukiwania optymalnej formy i technologii mieszkaniowej w latach 50. w Nowej Hucie. Poczynając od elementów zabudowy „parawanowej” bloków w stylu socrealistycznym przy ulicy Mierzwy, na monumentalnych blokach wzdłuż alei Solidarności, wzniesionych w okresie odwilży kończąc. W latach 1953–1955 na osiedlu, wzdłuż obecnej ulicy Mierzwy zrealizowano według projektu Adama Fołtyna zespół czterech bloków, stanowiących przykład modernizowania socrealizmu (os. Hutnicze 10, 11, 12 i 13). Charakterystycznym elementem architektury tych budynków są geometryczne podziały tworzące rysunek elewacji, które przywołują skojarzenie z historyzującym boniowaniem, jednak prezentują znacznie bardziej uproszczoną formę, jak również obramienia drzwi wejściowych na klatki schodowe, które tworzą ażurowe, betonowe kratownice.
Na osiedlu znajduje się ponadto Przedszkole Samorządowe nr 104 (os. Hutnicze 14) oraz Dom Pomocy Społecznej (os. Hutnicze 5).
Jedną z osób odpowiedzialnych za projekt urbanistyczny osiedla była Janina Lenczewska-Samotyja.
Galeria
Przypisy
Hutnicze