Klaus Augenthaler (ur. 26 września 1957 w Fürstenzell, Bawaria) – piłkarz i trener niemiecki.
W latach osiemdziesiątych Augenthaler należał do najlepszych zawodników Europy. Piłkarz o pseudonimie „Auge” zawodowo związany był tylko z jednym klubem, monachijskim Bayernem. Występował tam na pozycji obrońcy, libero, sporadycznie jako defensywny pomocnik.
23 listopada 1985, podczas meczu z Werderem Brema, ostro sfaulował napastnika gości, Rudiego Völlera. W wyniku poważnej kontuzji Völler pauzował przez pięć miesięcy. Wrócił do gry dopiero w przedostatniej kolejce.
Kilka wpadek, nieudanych meczów i lekkie wahania formy nie przeszkodziły Augenthalerowi zostać wielką gwiazdą, mającą stałe miejsce w panteonie sław Bayernu Monachium. Jego bramka strzelona z połowy boiska jesienią 1989 Eintrachtowi Frankfurt została wybrana golem lat osiemdziesiątych w RFN.
W reprezentacji zadebiutował 5 października 1983 w meczu z Austrią. Ówczesny selekcjoner Jupp Derwall nie miał jednak zbyt wielkiego przekonania do obrońcy Bayernu. W efekcie ominęły go Mistrzostwa Europy 1984. Większe uznanie zdobył u Franza Beckenbauera, następcy Derwalla. Grał częściej, choć też nie był wiodącą postacią. W owym czasie mówiono, iż Augenthaler dostaje powołania jedynie z uwagi na swoją przynależność klubową. Beckenbauer rzekomo miał mieć słabość do piłkarzy Bayernu Monachium.
Kluczową rolę w kadrze odegrał tylko raz: podczas włoskiego Mundialu w 1990 roku. Rozegrał wszystkie mecze. Finał z Argentyną 8 lipca 1990 był jego ostatnim meczem w narodowych barwach.
Po mistrzostwach jego forma zaczęła drastycznie spadać. Choć nadal grał w podstawowym składzie monachijczyków, koniec zbliżał się dużymi krokami. W 1991 roku w półfinale Pucharu Mistrzów Bayern potykał się z mistrzem Jugosławii, Crveną Zvezdą Belgrad. W dziewięćdziesiątej minucie rewanżu strzelił gola samobójczego, który wyeliminował niemiecką drużynę. Po skończonym sezonie zakończył karierę.
Przez następnych sześć lat był asystentem kolejnych trenerów Bayernu, Juppa Heynckesa, Sørena Lerby, Ericha Ribbecka, Giovanni Trapattoniego i Otto Rehhagela. Od 1997 roku pracuje jako samodzielny trener.
Jako trener prowadził Grazer AK, 1. FC Nürnberg, Bayer 04 Leverkusen, VfL Wolfsburg, a od 2010 roku był trenerem SpVgg Unterhaching.
Kariera zawodowa: 1975 – 1991 Bayern Monachium Liczba meczów w Bundeslidze: 404 Liczba goli w Bundeslidze: 52 Liczba meczów w reprezentacji: 27
Sukcesy: Mistrz świata: 1990 Mistrz Bundesligi: 1980, 1981, 1985, 1986, 1987, 1989, 1990 Puchar RFN: 1982, 1984, 1986 Finał Pucharu Mistrzów: 1982, 1987 Awans do pierwszej ligi: 2001 (jako trener) Trener roku w Austrii: 1998
Bibliografia
Profil na Fussballdaten.de
Kategoria:Reprezentanci Niemiec w piłce nożnej Kategoria:Piłkarze Bayernu Monachium Kategoria:Niemieccy trenerzy piłkarscy Kategoria:Trenerzy piłkarzy 1. FC Nürnberg Kategoria:Trenerzy piłkarzy Bayeru 04 Leverkusen Kategoria:Trenerzy piłkarzy VfL Wolfsburg Kategoria:Trenerzy piłkarzy Grazer AK Kategoria:Trenerzy piłkarzy SpVgg Unterhaching Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1986 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1990 Kategoria:Urodzeni w 1957 Kategoria:Mistrzowie Świata w Piłce Nożnej Kategoria:Reprezentanci Niemiec U-20 w piłce nożnej