Żagnica wielka (Aeshna grandis) – gatunek owada z rzędu ważek należący do podrzędu ważek różnoskrzydłych i rodziny żagnicowatych (Aeshnidae). Występuje od Europy Zachodniej po środkową Syberię – jezioro Bajkał i obszar w Jakucji położony 400–700 km na północny wschód od niego. Szeroko rozprzestrzeniona i pospolita w prawie całym zasięgu swojego występowania.
Całkowita długość ciała 70–77 mm, długość tylnego skrzydła 41–49 mm, rozpiętość skrzydeł sięga 100 mm. Ubarwienie brązowe z żółtymi paskami na tułowiu, niektóre elementy ciała zabarwione są na niebiesko. Skrzydła o lekkim złotobrązowym zabarwieniu.
Jest jedną z najpospolitszych żagnic (Aeshna) w środkowej i centralnej Europie, szczególnie na terenach zalesionych. W Polsce spotykana w całym kraju, poza wyższymi partiami gór. Zasiedla różne typy wód stojących lub wolno płynących (np. sztucznie utworzone kanały lub starorzecza; samice składają też jaja do zatok wolno płynących rzek). Imagines często spotykane są w rejonach zadrzewionych. Lata od końca maja do października (w Polsce od czerwca do września).
Zobacz też ważki Polski
Przypisy
Bibliografia Dijkstra K.-D.B. (red.) 2006. Field Guide to the Dragonflies of Britain and Europe. British Wildlife Publishing, Gillingham
thumb|left|250px|Samica składająca jaja
Kategoria:Aeshna Kategoria:Ważki Azji Kategoria:Ważki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza