Klasyczny pomór świń (łac. Pestis clasica suum, ang. classical swine fever – CSF) – zaraźliwa, zakaźna choroba wirusowa świń domowych i dzików cechująca się wybroczynowością.
Wywołuje go wirus RNA z rodziny Flaviviridae, rodzaj Pestivirus, podobny do BVD-MD, BDV. Od 1994 r. Polska jest uznawana za kraj wolny od klasycznego pomoru świń, występuje on jeszcze w Niemczech, Francji, Rosji i innych krajach stanowiąc poważny problem ekonomiczny.
We wrześniu 2018 roku klasyczny pomór świń pojawił się w Japonii. Był to pierwszy przypadek choroby w tym państwie od 1992 roku.
Rezerwuarem są dziki, świnie i dzikie świnie afrykańskie. Źródłem zakażenia są najczęściej zwierzęta chore, bezobjawowi nosiciele a także pośrednio ptaki, sprzęt inseminacyjny, zakażona woda, pokarm, odchody, zarażają się również płody w macicy. Wirus namnaża się w migdałkach, następuje wiremia, atakuje tkanki limfatyczne i szpik powodując immunosupresję, leukopenię, trombocytopenię. Śmiertelność przy postaci ostrej zbliża się do 100%; ozdrowieńcy zyskują trwałą odporność.
Postacie choroby Typowa po inkubacji 2-4 dni silna gorączka, chorują niemal wszystkie zwierzęta w stadzie zapalenie spojówek, wybroczyny na skórze zwłaszcza podbrzusza i wewnętrznych stron kończyn, wymioty i biegunka niedowłady i porażenia Przewlekła wyniszczenie, niedokrwistość śmierć po kilku tygodniach, miesiącach Atypowa ronienia rodzenie prosiąt z objawami nerwowymi (niedorozwój móżdżku)
Zmiany anatomopatologiczne: wybroczyny na skórze, na nagłośni, w pęcherzu moczowym, nerkach „butony” w jelicie (rzekomobłoniaste zapalenie jelit cienkich) zawały brzeżne w śledzionie
Zwalczanie Choroba, przy zwalczaniu której przysługuje odszkowanie ze środków budżetu państwa. Zakaz szczepień, ścisła izolacja i wybijanie sztuk zakażonych, podejrzanych o zakażenie i o chorobę, dezynfekcja. Utylizować należy również skażone produkty żywnościowe, bowiem mrożone mięso dzika może stanowić źródło zakażenia przez blisko rok, zaś solone jelita przez od 3 do 5 miesięcy. W przypadku trucheł wirusy dezaktywują się po blisko 2–3 dniach, jedynie w szpiku kości długich wirulencja utrzymuje się przez ponad 15 dni.
Zobacz też
afrykański pomór świń (łac. Pestis africana suum, ang. African Swine Fever – ASF)
Bibliografia Zygmunt Pejsak, Choroby świń.
Przypisy
Kategoria:Choroby zakaźne zwierząt Kategoria:Choroby trzody chlewnej Kategoria:Choroby wirusowe