Zygmunt Sułowski (ur. 2 maja 1920 w Lublinie, zm. 12 lutego 1995 tamżeJ. Gawrysiakowa, Profesor Zygmunt Sułowski 1920-1995, "Przeszłość Demograficzna Polski", t. 20, 1997, s. 6.) – polski historyk, w latach 1974-1981 dziekan Wydziału Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.
Życiorys W 1938 ukończył I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Walczył jako podchorąży w kampanii wrześniowej 1939 roku. Uczestniczył w obronie Warszawy. W okresie okupacji uczęszczał w Warszawie do Państwowej Szkoły Budowy Maszyn II stopnia (im. Wawelberga i Rotwanda), następnie zaś na I kurs Wydziału Budowy Maszyn w Państwowej Wyższej Szkole Technicznej. W lipcu 1944 roku wyjechał na Kielecczyznę, gdzie przez kilka miesięcy walczył w 2 Dywizji Piechoty Legionów Armii Krajowej – pełnił obowiązki kwatermistrza w stopniu podporucznika.
W latach 1945–1950 studiował historię i socjologię w Uniwersytecie Jagiellońskim, biorąc równocześnie żywy udział w działalności społecznych i naukowych organizacji studenckich: pełnił między innymi funkcje prezesa Koła Historyków Studentów UJ i przewodniczącego „Caritas Academica” w Krakowie. Wybrał specjalizację mediewistyczną pod kierunkiem prof. Józefa Widajewicza. W 1952 r. uzyskał stopień doktora filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1951 r. zatrudniony na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim jako asystent, następnie adiunkt. Mianowany docentem w 1953 r., profesorem nadzwyczajnym w 1969 r., a profesorem zwyczajnym w 1986 r. W latach 1957–1959 i 1966-68 był prodziekanem, a w latach 1974-1981 dziekanem Wydziału Nauk Humanistycznych KUL. Kierownik Katedry Nauk Pomocniczych i Metodologii Historii, promotor 135 magisteriów i 4 doktoratówBiogramy pracowników naukowo-dydaktycznych, [w:] Księga Pamiątkowa w 75-lecie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, red. M. Rusecki, Lublin 1994, s. 472..
Członek krajowych i międzynarodowych towarzystw naukowych (m.in.: Towarzystwa Naukowego KUL; Lubelskiego Towarzystwa Naukowego; Komitetu Nauk Demograficznych PAN; Polskiego Towarzystwa Historycznego; Polskiego Towarzystwa Heraldycznego; Polskiego Towarzystwa Demograficznego; Union Internationale pour l`Etude Scientifique de la Population).
W 1982 był członkiem Prezydium Tymczasowej Rady Krajowej PRONDziennik Polski, r. XXXVIII, nr 223 (11807), Kraków 20 grudnia 1982 roku, s. 2..
Autor ponad 200 publikacji naukowych, których tematyka koncentrowała się wokół historii średniowiecznej Polski, nauk pomocniczych historii, demografii historycznej.
W 1993 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia PolskiMonitor Polski, poz. 56.. Na emeryturę przeszedł w 1990 r.
Życie prywatne Miał żonę Marię z d. ChyżewskąKoło Naukowe Historyków Studentów KUL 1919-2004. Księga jubileuszowa, red. E. Ziółek, Lublin 2004, s. 149, 177, 280-281..
Przypisy
Bibliografia Księga pamiątkowa w 75-lecie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Wkład w kulturę polską w latach 1968-1993, red. M. Rusecki, Lublin 1994, s. 471-472.
Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Kategoria:Członkowie Tymczasowej Rady Krajowej PRON Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1995 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II