thumb|240px|Borzewka (Diaperis boleti) należąca do mykofagów Mykofagia – odżywianie się grzybami – ich grzybnią i owocnikami. Jest to jeden z rodzajów cudzożywności (heterotrofizmu). W przyrodzie ten sposób odżywiania się jest powszechny i występuje u mięczaków, owadów, gadów, ptaków i ssaków, w tym również ludzi.
W zależności od znaczenia owocników grzybów w diecie zwierząt wyróżnia się: mykofagię obligatoryjną, gdy grzyby są jedynym rodzajem pokarmu dla danego zwierzęcia, mykofagię fakultatywną, gdy grzyby są ważnym, ale nie jedynym rodzajem pokarmu danego zwierzęcia, mykofagię przypadkową, gdy grzyby spożywane są tylko sporadycznie.
Zwierzęta odżywiające się grzybami nazywa się mykofagami, mikofagami, micetofagami, grzybojadami.
Mykofagi saproksyliczne Jedną z grup mykofagów są zwierzęta rozwijające się na martwym drewnie. Należą do grupy gatunków saproksylicznych. Są to organizmy głównie bezkręgowe, zwłaszcza liczne owady związane z próchnowiskami. Ich larwy i imago odżywiają się wyłącznie lub głównie, strzępkami hodowanej w gnieździe lub żerowisku grzybni grzybów ektosymbiotycznych, podczas gdy drewno jako pokarm nie jest bezpośrednio wykorzystywane. Posiadają budowę ciała służącą do przenoszenia zarodników grzybów ektosymbiotycznych i ich wprowadzania do nowych żerowisk. Służą im do tego mycetangia potocznie zwane kieszeniami. Grzybnia przez nich hodowana może być umieszczona na specjalnej pożywce w drewnie lub po prostu przerastać drewno w pobliżu miejsca żerowania larwy, dokąd została wprowadzona przez samicę podczas składania jaj.
Mykofagi zasiedlają różne rodzaje mikrośrodowisk. Przykładem są martwe, stojące pnie drzew, pniaki, korzenie, leżące konary i gałęzie, zawieszone pnie itp. Biorą również udział w wielu procesach, zachodzących w ekosystemie, stanowią niezbędny i niezastąpiony czynnik ekologicznej równowagi: uczestniczą w rozkładzie i mineralizacji substancji organicznej, ograniczają liczebność innych fagów, przygotowują miejsca do gniazdowania i ukrycia dla wielu ptaków i ssaków, niektórych innych kręgowców, a także dla szeregu gatunków bezkręgowców.
Owady należące do tej grupy są dobrym pożywieniem dla ptaków oraz innych zwierząt. W ich ciałach żyje wiele nicieni, pierwotniaków, grzybów, bakterii i innych. Po śmierci służą innym owadom za pokarm. Szczególnie istotną rolę odgrywają w rozdrabnianiu i rozkładzie drewna. Dzięki przenoszeniu przez nie grzybów proces rozkładu jest znacznie przyspieszony.
Puszcza Białowieska jest przykładem regionu, gdzie takich rzadkich gatunków zachowało się najwięcej, bo wskutek intensywnej gospodarki leśnej w lasach europejskich (np. Austria) usuwane są chore i martwe drzewa, co doprowadziło do zmniejszenia populacji tego typu owadów.
Przypisy
Kategoria:Interakcje międzygatunkowe Kategoria:Strategie pokarmowe