Kaj Harald Leininger Munk (znany jako Kaj Munk) (ur. 13 stycznia 1898 Lolland, zm. 4 stycznia 1944 Hørbylunde) – duński dramatopisarz oraz pastor Kościoła luterańskiego. Zamordowany przez Gestapo.
Życiorys Urodził się jako Kaj Harald Leininger Petersen na wyspie Lolland w Danii. Po śmierci ojca zmienił nazwisko na Munk. Od 1924 był wikarym w Vedersø, zachodnia Jutlandia.
Autor dramatów osnutych na kanwie wydarzeń historycznych. Wraz z rozwojem warsztatu pisarskiego pojawiły się w jego sztukach wątki filozoficzne, polityczne i teologiczne. W jego twórczości widać było fascynacje bohaterami o silnych charakterach, mocno angażujących się po stronie wyznawanych ideałów.
Przeciwnik faszyzmu. W 1938 roku ogłosił w gazecie Jyllands-Posten list otwarty do Benito Mussoliniego, w którym krytykował go za prześladowanie Żydów. W czasie okupacji Danii przez Niemcy ostro sprzeciwił się Północnemu dyktatorowi jak nazywał Adolfa Hitlera. Został zaaresztowany przez Gestapo. Zginął 4 stycznia 1944 w Hørbylunde koło Silkeborga.
Ze względu na popularność Niemcy go porwali i następnie zamordowaliS. Żerko, Biograficzny leksykon II wojny światowej, Poznań 2013, s. 285..
Munk, który był prawicowym i antydemokratycznym pisarzem, do historii literatury duńskiej przeszedł jako antynazistowski męczennik.
Dramaty Pilatus (1917), Ordet (1925), En Idealist (1928) Idealista, I Brændingen (1929), Cant (1931), De Udvalgte (1933), Sejren (1936), Han sidder ved Smeltediglen (1938), Egelykke (1940), Niels Ebbesen (1942), Før Cannae (1943).
Przypisy
Kategoria:Duńscy duchowni luterańscy Kategoria:Duńscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Duchowni straceni przez Niemcy nazistowskie 1933–1945