Modrosójka błękitna (Cyanocitta cristata) – gatunek średniego ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae). Zamieszkuje bardzo duży obszar wschodniej części Ameryki Północnej od Nowej Fundlandii na północnym wschodzie do Florydy na południowym wschodzie, ku zachodowi do Teksasu, poprzez środkową część kontynentu, aż po północ stanu Kolorado. Na zachód od Gór Skalistych występuje jego bliski kuzyn, modrosójka czarnogłowa.
Mimo że ptak ten jest generalnie widywany przez cały rok na zamieszkiwanym obszarze, część osobników z północnych terenów migruje na południowe obszary USA.
Systematyka Wyróżnia się cztery podgatunki Cyanocitta cristata: C. cristata bromia – południowa Kanada i środkowe USA. C. cristata cristata – wschodnio-środkowe i południowo-wschodnie USA. C. cristata semplei – południowa Floryda. C. cristata cyanotephra – zachodnio-środkowe USA.
Charakterystyka Wygląd zewnętrzny Brak dymorfizmu płciowego, samce są jedynie nieco większe. Upierzenie na czubku głowy i grzbiecie jest lawendowe, im niżej tym odcień niebieskiego jest ciemniejszy. Skrzydła i ogon jasnoniebieskie z gęstym czarnym prążkowaniem oraz pojedynczymi białymi paskami. Spód ciała i kuper białawe. Część twarzowa głowy jest biała, na szyi i boku głowy czarna opaska. Dziób, nogi i oczy czarne. Na czubku głowy ma pióropusz, który może kłaść lub stawiać zależnie od nastroju (u ptaków podekscytowanych czy atakujących jest podniesiony, u przestraszonych – zjeżony, a w spoczynku czy podczas żerowania – położony płasko).
Podobnie jak u innych ptaków o niebieskim upierzeniu, kolor nie pochodzi od barwnika, lecz jest efektem rozszczepienia wiązki światła w specjalnej strukturze pióra i odbicia widma niebieskiego.
Rozmiary długość ciała ok. 22–30 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 34–43 cm Masa ciała ok. 70–100 g Głos Modrosójki błękitne mają szeroki repertuar głosów, przy czym poszczególne osobniki mogą różnić się pod tym względem. Podobnie jak inne krukowate, modrosójki potrafią naśladować inne dźwięki, np. wołania ptaków drapieżnych czy mowę ludzką. Najczęstszy głos to głośne, podobne do mewich okrzyki.
Środowisko Jest to ptak lasów mieszanych z udziałem buków i dębów, jak również ogrodów i parków w małych miejscowościach i miastach.
Pożywienie Pożywienia poszukuje zarówno na ziemi, jak i wśród drzew. Mocny dziób jest przystosowany do rozłupywania żołędzi, buczyny, nasion chwastów i zbóż czy orzeszków ziemnych, jednak pożywienie zawiera również owoce, mięso, jaja, pisklęta, małe bezkręgowce oraz resztki jedzenia pozostawionego w parkach.
Lęgi thumb|250px|right|Modrosójka błękitna z orzeszkiem ziemnym w dziobie Okres lęgowy trwa od połowy marca do lipca, ale jego szczyt przypada na okres od połowy kwietnia do maja.
Do zagnieżdżenia może być użyte każde odpowiednie drzewo lub duży krzew. Gniazdo jest umieszczane na wysokości od 3 do 10 m, zbudowane w formie czarki z gałązek, korzonków, pasków kory, mchu i innych części roślin, a także skrawków tkanin, papieru i piór.
Samiec i samica budują gniazdo i wysiadują jaja, ale tylko samica opiekuje się pisklętami. Samica zazwyczaj znosi 4–5 jaj i wysiaduje je przez okres 16–18 dni. Młode pierzą się po ok. 17–21 dniach od wyklucia. Ptaki tworzą pary na całe życie.
Status zagrożenia IUCN uznaje modrosójkę błękitną za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Organizacja Partners in Flight szacuje liczebność populacji lęgowej na około 17 milionów osobników, a jej trend ocenia jako stosunkowo stabilny.
Znaczenie w kulturze człowieka Modrosójka błękitna jest symbolem kanadyjskiej prowincji Wyspa Księcia Edwarda oraz klubu baseballowego Toronto Blue Jays. Modrosójka błękitna o imieniu Mordechaj () jest jedną z głównych postaci w serialu animowanym Zwyczajny serial.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Krukowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Fauna Kanady Kategoria:Fauna Stanów Zjednoczonych Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza