Żmijowiec (1153 m n.p.m.) – szczyt w Masywie Śnieżnika o charakterze długiego i krętego grzbietu (dawna niem. nazwa Otter Köppel).
Geografia Wchodzi w skład północnego i północno-zachodniego grzbietu odchodzącego od Śnieżnika w kierunku Czarnej Góry, Przełęczy Puchaczówka i Krowiarek. Ma trzy kulminacje o wysokościach (od południa): 1148 m, 1142 m i 1153 m.Geoportal mapa rastrowa 1:10000 Ostatnia (najwyższa) zwieńczona jest grupą Mariańskich Skał (na niektórych mapach zwanych też Nowowiejskimi SkałamiMapy.cz). Położony w pobliżu Czarnej Góry znanej z dużego ośrodka narciarskiego we wsi Sienna, na północny wschód od Międzygórza. Część wyciągów i nartostrad tego kompleksu poprowadzonych jest po stokach Żmijowca. Zbocza góry porasta stary bór świerkowy regla dolnego, a miejscami również regla górnego z domieszką buka i jodły. Sama wierzchowina jest częściowo odsłonięta i porośnięta dziką, nieuprawną łąką, a częściowo młodnikiem świerkowym.
Budowa geologiczna Masyw Żmijowca zbudowany jest ze skał metamorficznych serii strońskiej, należących do metamorfiku Lądka i Śnieżnika. Są to głównie łupki łyszczykowe z wkładkami i soczewami łupków łyszczykowych z granatami, marmurów (wapieni krystalicznych), kwarcytów, amfibolitów, serpentynitów.
Eksploatacja górnicza W zboczu tej góry na początku lat 50. XX w. prowadzono intensywne górnicze prace poszukiwawcze i wydobywcze rudy uranu w złożu o nazwie "Kopaliny". Prace te prowadzone były przez tajne Zakłady Przemysłowe R-1. W ciągu kilku lat wydrążono w Żmijowcu 37 km wyrobisk na 9-10 poziomach, przy różnicy głębokości 300 m między skrajnymi poziomami. Zbocze góry rozpoznawano za pomocą licznych odwiertów – z powierzchni wykonano 42 otwory o łącznej długości ok. 11 km, zaś pod ziemią kolejne 10 km. Złoża okazały się nieopłacalne i w 1953 zaprzestano prac górniczych. Na niewielką skalę do 1958 r. wydobywano jeszcze fluoryt.
Szlaki turystyczne Przez Żmijowiec prowadzą następujące szlaki turystyczne: czerwony (Główny Szlak Sudecki) z Hali Pod Śnieżnikiem, do Lądka-Zdroju, przez Czarną Górę i Kąty Bystrzyckie, na jego południowym krańcu węzeł szlaków: czerwonego, zielonego, niebieskiego i żółtego przy tzw. Spalonym Schronisku (miejsce odpoczynku z ławkami i wiatą).
Przypisy
Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993,
Linki zewnętrzne serwis pobliskiej wsi Kletno ze sporą ilością wiadomości turystycznych, oficjalny serwis trasy turystycznej w Sztolni Fluorytowej.
Kategoria:Polskie szczyty Masywu Śnieżnika Kategoria:Kletno