Stałość fitosocjologiczna gatunku (S) – cecha syntetyczna gatunku oznaczana w fitosocjologi. Określa względną częstość występowania danego gatunku w obrębie syntaksonu. Wyraża się ją w procentach fitocenoz, w których występuje dany gatunek w stosunku do ogólnej liczby fitocenoz zaliczonych do danego syntaksonu.
Często wyraża się stałość w pięciostopniowej tzw. skali stałości (I-V): I – 1–20% wystąpień II – 21–40% III – 41–60% IV – 61–80% V – 81–100%
Przypisy
Kategoria:Fitosocjologia