Beltane, Bealtaine (, wym. ; , wym. ) – święto celtyckie rozpoczynające lato, znane też jako „ognie Belenosa” albo – „przeciw Samhain”. Związane było ze zmianą pór roku, wyznaczając zarazem jego półroczny przedział.
Przypadało ono w nocy z 30 kwietnia na 1 maja – wygaszano wówczas w domach paleniska i rozpalano je ponownie od nowego ognia wzniecanego przez druidów. Bydło domowe przepędzano z pastwisk zimowych na wyżej położone, dla wypasu na świeżych trawach wiosennychJohn i Caitlin Matthews: Mitologia Wysp Brytyjskich. Poznań: Rebis, 1997, s. 40-41.. Wśród zaklęć przepędzano je także pomiędzy dwoma ogniskami, co na nowy rok miało je uchronić przed nieszczęściami i chorobami; wśród irlandzkich wieśniaków zwyczaj ten utrzymał się do czasów współczesnychSylvia Botheroyd, Paul F. Botheroyd: Słownik mitologii celtyckiej. Katowice: Książnica, 1998, s. 38..
Obecnie święto obchodzone jest jako Beltane Fire Festival.
Ważną postacią części celtyckiego rytuału Beltane poświęconego urodzajności było uroczyste palenie wielkiej kukły zwanej wicker man (wiklinowiec).
W religii wicca oraz niektórych nurtach neopogańskich Beltane jest jednym z tzw. sabatów większych.
Zobacz też
Imbolc Samhain Lughnasadh Noc Walpurgi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Święta celtyckie Kategoria:Wicca