mały|Najbardziej wysunięty na południe punkt Stanów Zjednoczonych mały| mały|Statek wycieczkowy przy Mallory Sqr w Key West mały|Key West w 1856 roku Key West – miasto w Stanach Zjednoczonych, w archipelagu Florida Keys, port turystyczny nad Cieśniną Florydzką o największej głębokości pomiędzy Nowym Orleanem i Norfolkiem. Znajduje się na wyspie Key West, północnej części Stock Island, Dredgers Key (znanej jako Sigsbee Park), Fleming Key i Tank Island (znanej jako Sunset Key). Na terenie wysp Sigsbee Park i Fleming Key znajduje się baza wojskowa Naval Air Station Key West – z tego powodu wyspy te są niedostępne dla turystów. Siedziba hrabstwa Monroe„Find a County” National Association of Counties. Retrieved 2011-06-07.. Około 24,5 tys. mieszkańców. Stolica historycznego Conch Republic. Znajdują się tu południowe krańce magistral U.S. Route 1, , ścieżki i nieistniejącej od 1935 roku linii kolejowej .
Uznawane za najbardziej wysunięty na południe punkt kontynentalnych Stanów Zjednoczonych, 171 km na północ od Hawany i 208 km (260 km samochodem) na południowy zachód od Miami. Najmniejsza odległość od lądu Kuby wynosi 151 kmGoogle Earth, Key West: Google, 2008.. Znajduje się tu Port lotniczy Key West. Wielkość wyspy, to 6,4 km długości i 3,2 km maksymalnej szerokości. Jako część Florida Keys, oddziela Ocean Atlantycki od Zatoki Meksykańskiej.
Niemal corocznie – w okresie od czerwca do października – nawiedzane przez huragany. Duża liczba hoteli i pensjonatów. Obok wysp hawajskich jedna z najbardziej znanych wysp turystyczno-wypoczynkowych w Stanach Zjednoczonych. Key West stanowi też historyczną bazę Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych – obecnie straży przybrzeżnej Stanów Zjednoczonych oraz najdalej na południe wysuniętą bazę wojskowego lotnictwa morskiego na terytorium Stanów Zjednoczonych – Naval Air Station Key West. Naval Air Station Key West jest ważnym miejscem szkolenia lotnictwa marynarki wojennej ze względu na odpowiadające warunki pogodowe. Średnia temp. roczna na Key West wynosi 26 stopni Celsjusza, i nigdy nie notuje się wartości poniżej zera. W mieście znajduje się , zimowa rezydencja Harry’ego Trumana, byłego prezydenta Stanów Zjednoczonych. W centralnej dzielnicy miasta, w północno-zachodniej części wyspy, ciągnie się najważniejsza ulica miasta – .
Według legendy, na wyspie ciąży indiańska klątwa, zgodnie z którą, kto raz znajdzie się na wyspie, do końca życia będzie chciał na nią powrócić.
Historia Key West przed i w trakcie kolonizacji W czasach prekolumbijskich wyspa Key West była zamieszkana przez Indian Calusa. Wyspa została odkryta w 1521 roku przez Ponce de Leon. Po przyłączeniu Florydy do Nowej Hiszpanii, na wyspie wybudowano małą wioskę rybacko-ratowniczą z małym garnizonem.
Cayo Hueso Wyspa pierwotnie znana była jako Cayo Hueso (Wyspa Kości), co do dziś znajduje odbicie w stosowanej niekiedy nazwie „Bone Island”, z powodu znalezionych na niej kości pochodzących od ciał umarłych Indian, którzy kiedyś byli chowani na cmentarzu znajdującym się na tej wyspieKey West: General History and Sketches.. W krajach hiszpańskojęzycznych do dziś używana jest nazwa Cayo_Hueso (dosł. hiszp. „niska wyspa” lub „rafa koralowa”). Wyspa Key West była najdalej wysuniętą na zachód wyspą należącą do archipelagu Florida Keys, która posiadała dostęp do wody pitnejWindhorn, Stan & Langley, Wright 1973. Yesterday’s Key West..
Dużo przedsiębiorstw znajdujących się na wyspie zawiera w swojej nazwie hiszpańskojęzyczną nazwę wyspy – są to m.in. Casa Cayo Hueso, Cayo Hueso Consultants, Cayo Hueso y Habana Historeum itp.
Hiszpanie i Rdzenni Amerykanie, którzy zamieszkiwali wyspę Key West, po przejęciu Florydy przez Wielką Brytanię w 1763 wyprowadzili się do Hawany. Hiszpania odzyskała kontrolę nad Florydą 20 lat później. Skutkiem tego było zamieszkanie wyspy przez rybaków z Kuby i Wielkiej Brytanii, którzy przeprowadzili się na wyspę po uzyskaniu niepodległości przez Stany Zjednoczone. Choć wyspa terytorialnie należała do Hiszpanii, to w rzeczywistości żaden naród przez pewien czas nie sprawował nad nią kontroli.
Odkupienie wyspy W 1815 roku gubernator Kuby przekazał wyspę oficerowi Armada Española, Juanowi Pablo Salasowi, odbywającemu służbę w Saint Augustine. Po odzyskaniu kontroli nad Florydą przez Stany Zjednoczone w 1821 roku, Salas sprzedał Key West generałowi Johnowi Geddesowi za 575 dolarów; następnie sprzedał ją biznesmenowi 19 stycznia 1822, podczas spotkania w kawiarence w Hawanie za sumę 2 tys. dolarów. Geddes bezskutecznie próbował zachować część swoich praw do posiadania części wyspy ze względu na Simontona, który z pomocą swoich przyjaciół w Waszyngtonie był w stanie przejąć wszystkie prawa do posiadania wyspy. Simonton był właścicielem wielu przedsiębiorstw w Mobile w Alabamie. Zakupił wyspę ze względu na swojego przyjaciela, Johna Whiteheada, który zwracał dużą uwagę na jej strategiczne położenie – uważał, że Key West jest idealnym miejscem do wybudowania przystani. John Whitehead został osierocony po katastrofie morskiej, jaka zdarzyła się w pobliżu Key West w 1819. Wyspa została nazwana Gibraltarem Zachodu ze względu na jej strategiczne położenie w pobliżu Cieśniny Florydzkiej, przy ok. 140-kilometrowym szlaku morskim łączącym Ocean Atlantycki z Zatoką Meksykańską.
Matthew C. Perry i przemianowanie na Thompson’s Island 25 marca 1822 komodor Matthew C. Perry odbył wyprawę szkunerem Shark do Key West w celu posadzenia tu flagi Stanów Zjednoczonych, co miało być znakiem przyłączenia archipelagu Florida Keys do Stanów Zjednoczonych.
Po przyłączeniu Florida Keys do Stanów Zjednoczonych, nazwę wyspy zmieniono z Cayo Hueso na Thompson’s Island, na cześć sekretarza Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych – Smitha Thompsona, natomiast tutejszy port został nazwany Port Rodgers na cześć bohatera wojny brytyjsko-amerykańskiej i oficera marynarki służącego w United States Navy, Johna Rodgersa. Tego samego roku na wyspie rozpoczęło się stałe osadnictwo. W 1823 roku komodor David Porter z United States Navy objął dyktatorską władzę (według niektórych źródeł – przekraczając swoje uprawnienia) nad Key West. Porter został zobowiązany przez United States Navy do zaprzestania aktów piractwa na terenie Key West.
Pierwsi założyciele Wkrótce po wykupieniu wyspy Key West od Juana Pablo Salasa, John Simonton podzielił ją na trzy działki, które następnie sprzedał: Johnowi Mountainowi i amerykańskiemu konsulowi Johnowi Warnerowi – odsprzedali swoją działkę Pardonowi C. Greenowi, który zamieszkał tu na stałe Johnowi Whiteheadowi, przyjacielowi Johna Simontona, który poradził mu, aby zakupić wyspę Key West Johnowi W.C. Fleemingowi (obecnie jego nazwisko jest zapisywane jako Fleming).
John Simonton mieszkał zimą w Key West, natomiast lato spędzał w Waszyngtonie, gdzie lobbował w celu rozwoju wyspy i utworzeniu na niej bazy marynarki wojennej. Zmarł w 1854 roku.
Pardon C. Greene jest jedynym spośród czterech „ojców założycieli” Key West, który osiedlił się na stałe na wyspie. Był szefem przedsiębiorstwa P.C. Greene and Company. Był członkiem tutejszej rady miasta„Exploring Florida Documents: Key West: The Municipality”. Florida Center for Instructional Technology.; przez pewien czas był burmistrzem Key West. Zmarł w 1838 roku w wieku 57 lat.
John Whitehead mieszkał w Key West przez zaledwie osiem lat. W latach 1824–1827 był partnerem spółki P.C. Greene and Company. Przez całe życie był kawalerem. Opuścił wyspę w 1832 roku. Wrócił na nią tylko raz, w czasie wojny secesyjnej w 1861 roku. Zmarł w 1862 roku.
John W.C. Fleeming z pochodzenia był Anglikiem, pracował jako handlarz w mieście Mobile w stanie Alabama, gdzie zaprzyjaźnił się z Johnem Simontonem. Fleeming spędził kilka miesięcy w Key West w 1822 roku, a następnie wyjechał do Massachusetts, gdzie ożenił się. Wrócił do Key West w 1832 roku z zamiarem rozwoju produkcji soli na wyspie, ale zmarł w tym samym roku w wieku 51 lat.
Nazwiska czterech „ojców założycieli” współczesnego Key West zostały umieszczone w nazwach głównych arterii Key West, które zostały nadane w 1829 roku przez Williama Adee Whiteheada, młodszego brata Johna Whiteheada. Większa część nadanych wtedy nazw używana jest w Key West do dziś. Duval Street, główna ulica Key West, została nadana na cześć pierwszego gubernatora Terytorium Florydy, , który rządził w latach 1822–1834 – był najdłużej rządzącym gubernatorem w historii Florydy.
William Whitehead w 1834 roku został redaktorem naczelnym lokalnej gazety „Enquirer”. Był twórcą pomysłu polegającego na wysyłaniu kopii gazet „Enquirer” oraz „Key West Gazette” (poprzednik gazety „Enquirer”) do urzędnika hrabstwa Monroe, aby kolejne pokolenia mogły dowiedzieć się, jak wyglądało codzienne życie mieszkańców rozwijającego się miasta Key West. Do dziś zachowały się gazety wydawane w latach 1820–1840.
W 1852 roku w Key West został wybudowany pierwszy tutejszy kościół katolicki – St. Mary’s Star-Of-The-Sea. Rok 1864 stał się przełomowy dla kościoła, kiedy z Montrealu przyjechało pięć Sióstr Świętych Imion Jezusa i Maryi (ang. Sisters of the Holy Names of Jesus and Mary) – założyły tu pierwszą szkołę katolicką w Południowej Florydzie, The Convent of Mary Immaculate, najstarszą szkołę katolicką na Florydzie. Obecnie szkoła nosi nazwę Mary Immaculate Star of the Sea School.
Burmistrzowie Key West Burmistrzowie Key West odzwierciedlali dziedzictwo kulturowe i etniczne tego miasta. Burmistrzami Key West byli m.in.: pierwszy w historii burmistrz kubańskiego pochodzenia oraz jeden z pierwszych burmistrzów będących homoseksualistami.
Conchowie mały|lewo|Stara fotografia przedstawiająca żółwie morskie u wybrzeży Key West, ok. 1900 roku Dużą część mieszkańców Key West stanowili imigranci z Bahamów, znani jako Conchowie (ang. Conchs), którzy zaczęli przybywać w latach 30. XIX w. Dużą część przybywających tu Conchów stanowili synowie i córki lojalistów uczestniczących w rewolucji amerykańskiejWindhorn, Stan & Langley, Wright Yesterday’s Key West str. 13.. W XX wieku wielu mieszkańców Key West zaczęło określać siebie terminem „Conchs” – termin ten jest obecnie stosowany przez wszystkich mieszkańców Key West. Niektórzy mieszkańcy używają terminu „Conch” (pol. muszla) (lub alternatywnie „Saltwater Conch” (ang. słonowodna muszla)) w odniesieniu do osoby urodzonej w Key West, natomiast termin „Freshwater Conch” (ang. słodkowodna muszla) odnosi się do osoby, która nie urodziła się w Key West, ale mieszkała w Key West przez siedem lat lub więcej. Jednak pierwotne znaczenie terminu „ oznacza człowieka będącego europejskiego pochodzenia, który wyemigrował z Bahamów. Mówi się, że po urodzeniu dziecka w domu Conchów jego rodzina umieszcza muszlę na słupie znajdującym się naprzeciwko ich domu.
Wielu czarnych imigrantów przybyłych z Bahamów, którzy przeprowadzali się do Key West, osiedlało się w dzielnicy Bahama Village, należącej do większego dystryktu Old Town.
Przedsiębiorstwa, które znajdowały się w Key West na początku XIX wieku, zajmowały się głównie produkcją soli, rybołówstwem i ratownictwem morskim. W Key West rozwijała się również gałąź przemysłu zajmująca się rozbieraniem wraków, dzięki czemu w latach 60. XX w. miasto stało się największym i najbogatszym miastem na Florydzie – Key West posiadało również najwyższy wskaźnik dochodów na jednego mieszkańca w Stanach Zjednoczonych. Duża liczba mieszkańców Key West pracowała w firmach mających na celu rozbieranie wraków z pobliskich raf na Florydzie, dzięki czemu w domach tego miasta znajdowało się bardzo dużo ekskluzywnych mebli, które pochodziły z wraków rozebranych statków.
Wojna secesyjna i koniec XIX wieku mały|lewo|Fort Zachary Taylor w Key West, wykorzystywany w czasach wojny secesyjnej zawiera największą kolekcję armat kiedykolwiek zebranych w jednym miejscu