Wacław Bolesław Niewiarowski (ur. 28 czerwca 1942 w Stefanowie w województwie nowogródzkim, zm. 11 kwietnia 2007 w Warszawie) – polski polityk i inżynier, poseł na Sejm I kadencji oraz minister przemysłu i handlu w latach 1992–1993.
Życiorys Syn Walentego i Heleny, brat Ireneusza. Ukończył w 1974 studia z zakresu inżynierii chemicznej na Politechnice Szczecińskiej. W latach 1966–1981 był pracownikiem Zakładów Włókien Chemicznych Stilon, w drugiej połowie lat 80. pełnił funkcję dyrektora Zakładu Usług Technicznych przy Wojewódzkim Klubie Techników i Racjonalizatorów. Od 1980 działał w Niezależnym Samorządnym Związku Zawodowym „Solidarność”. W 1982 został usunięty z Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, do której należał od połowy lat 60.
W 1990 został wicewojewodą, następnie od 1991 do 1992 był wojewodą gorzowskim. Od 8 stycznia do 11 lipca 1992 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Współpracy Gospodarczej z Zagranicą. W latach 1991–1993 sprawował mandat posła na Sejm I kadencji, wybranego z listy Porozumienia Ludowego. Należał do Stronnictwa Ludowo-Chrześcijańskiego. W latach 1992–1993 był ministrem przemysłu i handlu w rządzie Hanny Suchockiej.
Zajmował się szachami jako zawodnik i sędzia. W latach 1992–1996 pełnił funkcję wiceprezesa Polskiego Związku Szachowego.
Pochowany w Piasecznie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Politechniki Szczecińskiej Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Ministrowie przemysłu i handlu III Rzeczypospolitej Kategoria:Osoby pozbawione członkostwa w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Politycy Stronnictwa Ludowo-Chrześcijańskiego Kategoria:Polscy działacze szachowi Kategoria:Polscy szachiści Kategoria:Wiceministrowie współpracy gospodarczej z zagranicą III Rzeczypospolitej Kategoria:Wojewodowie gorzowscy (III Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani w Piasecznie Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Zmarli w 2007 Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993)