Kazimierz II (ur. p. 1179, zm. 1219E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 130-135.) – książę dymiński, młodszy syn Bogusława I i księżniczki wielkopolskiej Anastazji, córki księcia Mieszka III Starego.
Lata panowania Rządy Po śmierci Bogusława I w 1187, rządy nad księstwem wobec małoletności książąt – Kazimierza II i Bogusława II, obejmował Warcisław II Świętoborzyc (kasztelan szczeciński), w dwa lata później natomiast Jaromar I, książę rugijski. Po raz pierwszy Kazimierz został wspomniany imiennie, w dokumencie matki z około 1194E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 128, 130..
Kazimierz był zwolennikiem zacieśniania stosunków z Polską. W 1205, w czasie ataków Duńczyków na Pomorze, interweniował Władysław Laskonogi, książę wielkopolskiJ.W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 259. K. Kozłowski, J. Podralski, Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, s. 31.. Późniejsze spotkanie księcia wielkopolskiego z królem duńskim Waldemarem II, doprowadziło do rozstrzygnięć spraw spornych i ustaleń stref wpływów na ziemiach pomorskich. Natomiast w 1207 metropolita gnieźnieński Henryk Kietlicz uzyskał bullę papieską o podległości biskupstwa kamieńskiego Gnieznu.
Po dokonaniu podziału księstwa w 1211, Kazimierz II objął dzielnicę dymińską. Dzielnica obejmowała terytorium czerezpieniańskie, ziemie lesiańską, starogardzką i bezrzecką, kamieńską, wolińską i trzebiatowską. Brat Bogusław II zarządzał dzielnicą uznamsko-szczecińską. Natomiast ziemia kołobrzeska i choćkowska była zarządzana wspólnieE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 129-131..
W 1211 Kazimierz II ożenił się z Ingardą, córką duńskiego możnowładcyE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 133-135., co z jednej strony spowodowało osłabienie ataków duńskich, z drugiej natomiast spowodowało natężenie ataków Brandenburczyków. Ich najazd skończył się zdobyciem Szczecina (1214), który został odparty przy pomocy duńskiej. Efektem tego, było potwierdzenie przez cesarza Ottona IV praw zwierzchnich Danii nad Pomorzem. Duńczycy odbudowali zniszczony w 1205 Dymin, tytułem posagu Ingardy. Termin ten zbiegł się z przejęciem na tych terenach władzy przez Kazimierza II i ustanowieniu Dymina jako siedziby księstwaE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 134..
W 1214 wystawił wraz z bratem Bogusławem II dokumenty, tytułując się jako princeps Slavorum i dux Pomeraniae (tyczyły one ziemi kołobrzeskiej). Pierwsze natomiast samodzielne dokumenty dotyczące księstwa dymińskiego pochodziły z 1215. Kazimierz występował w nich jako Pomeranorum dux, Leuticiorum princepsE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 131..
Udział księcia w V krucjacie 150px|thumb|right|Herb rodowy Gryfitów Udział Kazimierza II w V krucjacie w 1217 jest poświadczony w źródłach i stał się bezsporny. Na Pomorzu Zachodnim ruch krucjatowy był bardzo żywy, co poświadczają Roczniki kołbackieE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 132.. Książę Kazimierz II wyprawił się ze znacznym orszakiem rycerstwa pomorskiego do Ziemi Świętej. Środki na wyprawę książę zdobył dzięki sprzedaży dwóch wsi klasztorowi darguńskiemu. Flota pomorska, z oddziałami krzyżowców (z Fryzji, Skandynawii, arcybiskupstwa Kolonii i Bremy), zebrała się w końcu maja 1217 u wybrzeży Holandii, a dotarła do Ziemi Świętej wiosną 1218. Krzyżowcy brali udział m.in. w walkach o Damiettę, po jej zdobyciu – w walce o jej obronę w 1219. Pomorscy krzyżowcy powrócili z wyprawy w drugiej połowie 1219E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 133..
Rodzina Kazimierz II żonaty był z Ingardą, która w literaturze przedmiotu czasem jest identyfikowana z córką króla duńskiego Waldemara I, bądź jego syna Kanuta VI. Zdaniem Edwarda Rymara (genealoga) – była córką duńskiego możnowładcy Esberna i Heleny (córki jarla szwedzkiego Guttorma)E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 134-135.. Z mariażu z Ingardą - Kazimierz miał dwoje dzieci: Elżbietę i Warcisława IIIE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 130-135, 151-155..
Genealogia
Warcisław Iur. ok. 1091zm. najp. 9 VIII 1135 Heila (Helena)?ur. ?zm. 1128 Mieszko III Staryur. 1122/1125zm. 13/14 III 1202 Eudoksjaur. ?zm. najwcz. 1187 Bogusław Iur. najp. 1127zm. 18 III 1187 Anastazja Mieszkównaur. prawd. 1164zm. po 31 V 1240
Ingardaur. ok. 1190zm. 1248OO ok. 1205–1211 Kazimierz II pomorski(ur. p. 1179, zm. 1219) Warcisław IIIur. ok. 1211zm. 17 V 1264Elżbietaur. ok. 1210zm. zap. 1222
Śmierć księcia Ostatni dokument Kazimierz wystawił w 1219, podczas zjazdu rodzinnego – w obecności Władysława Laskonogiego, księcia wielkopolskiego. Zmarł prawdopodobnie na skutek odniesionych ran po powrocie z Ziemi Świętej. Miejsce jego pochówku jest nieznaneE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 131-133..
Przypisy
Bibliografia Opracowania
Szymański J.W., Książęcy ród Gryfitów, Goleniów – Kielce 2006, .
Literatura dodatkowa (opracowania) Smoliński M., Potencjalny udział oddziałów zachodniopomorskich w V krucjacie (1217?,1219?), świetle relacji krucjatowych Olivera z Paterborn [w]: Kozłowski K. i Rymar E. (pod red.) Pomorze Militarne XII – XXI wiek, Szczecin 2004, , ss. 175-200.
Literatura dodatkowa (online) Madsen U., Kasimir II. Herzog in Demmin (niem.), [dostęp 2012-04-13].
Kategoria:Władcy Pomorza Zachodniego Kategoria:Gryfici Kategoria:Polscy krzyżowcy Kategoria:Uczestnicy piątej wyprawy krzyżowej Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Zmarli w 1219