Rachów (ukr. Рахів, rus. Рахово, ros. Рахов, rum. Rahău, węg. Rahó, słow. Rachov, jidysz Rachew lub Rachyw) – miasto powiatowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy. Leży na wysokości 430 m n.p.m., na południowych stokach Beskidów Połonińskich, w dolinie Cisy, u zbiegu tworzących ją Czarnej i Białej Cisy, między pasmami Świdowca i Czarnohory.
Według ukraińskiego spisu powszechnego Rachów jest zamieszkany głównie przez Ukraińców (w tym Rusinów) (76%), liczni są Węgrzy (12%), Rosjanie (5%) i Rumuni.
Przez miasto przebiega droga regionalna R03 z Mukaczewa do Stanisławowa i równoległa do niej linia kolejowa Delatyn – Diłowe, na której znajduje się tu stacja kolejowa Rachów. 19 km na południe od miasta znajduje się kolejowe przejście graniczne Diłowe – Valea Viseului. W mieście działają zakłady meblarskie, oprócz tego produkuje się wodę mineralną.
W mieście znajduje się siedziba władz karpackiego rezerwatu biosfery.
Historia Rachów został założony prawdopodobnie przez Hucułów z Galicji. Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1447. Miasto należało do Królestwa Węgier i dzieliło losy Rusi Zakarpackiej.
Podczas budowy kolei w latach 1885–1887 wiedeńscy inżynierowie wyznaczyli w okolicy miasta geograficzny środek Europy v 47°56'3" N, 24°11'30" E. W miejscu tym ustawiono dwumetrowy betonowy obelisk z napisem: Locus Perennis Dilicentissime cum libella librationis quae est in Austria et Hungaria confectacum mensura gradum meridionalium et paralleloumierum Europeum. MD CCC LXXXVII.
Podczas I wojny światowej profesor Tomáš Garrigue Masaryk przebywał tam w latach 1917–1918, co upamiętnia tablica pamiątkowa w hotelu UkrainaPreclík, Vratislav. Masaryk a legie (Masaryk and legions), váz. kniha, 219 pages, first issue vydalo nakladatelství Paris Karviná, Žižkova 2379 (734 01 Karvina, Czech Republic) ve spolupráci s Masarykovým demokratickým hnutím (in association with Masaryk Democratic Movement, Prague), 2019, , str. 35–53, 106–107, 111–112, 124–125, 128, 129, 132, 140–148, 184–199..
W okresie międzywojennym stało się ośrodkiem turystyki i było znane jako „huculski Paryż”.
Od 10 października 1946 roku zaczęto wydawać gazetę№ 2756. «Заря Раховщины» // Летопись периодических и продолжающихся изданий СССР 1986 – 1990. Часть 2. Газеты. М., «Книжная палата», 1994. стр.361. W 1958 Rachów uzyskał prawa miejskieРахов // Советский энциклопедический словарь. редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. 4-е изд. М., «Советская энциклопедия», 1986. стр.1106. W 1989 liczyło 15 812 mieszkańcówРахов // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 2. М., "Советская энциклопедия", 1991. стр.246Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу.
left|thumb|150px|Obelisk ustawiony w miejscu geometrycznego środka Europy
Miasta partnerskie Bielsk Podlaski Segedyn
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Rachów na stronie Rady Najwyższej Ukrainy World Gazetteer
Kategoria:Miasta w obwodzie zakarpackim