Spółgłoska emfatyczna – w gramatyce opisowej języków semickich (i innych afroazjatyckich) spółgłoska zapisywana w transkrypcji literą z kropką pod spodem, realizowana jako faryngalizowana (w języku arabskim i aramejskim), glottalizowana w językach etiopskich a niekiedy jako welaryzowana. Jednak, jako że do najbardziej rozpowszechnionych języków semickich należą arabski i aramejski, często emfatyczność utożsamia się nieściśle z faryngalizacją.
W języku prasemickim istniało pięć spółgłosek emfatycznych, najprawdopodobniej realizowanych jako glottalizowane: zwarta zębowa (), wymawiana [] szczelinowa lub zwarto-szczelinowa zębowa (), wymawiana [] lub [] szczelinowa lub zwarto-szczelinowa dziąsłowa (), wymawiana [] lub [] szczelinowa lub zwarto-szczelinowa boczna (), wymawiana [] lub [] zwarta tylnojęzykowa () wymawiana []
Należy zaznaczyć, że np. w językach kaukaskich, gdzie nie funkcjonuje pojęcie emfatyczności, spotkać można jednocześnie spółgłoski faryngalne, glottalizowane i spółgłoski faryngalno-glottalizowane (na przykład w języku ubychijskim).
Kategoria:Spółgłoski Kategoria:Regionalne zjawiska fonetyczne