Biegły sądowy (nazywany często po prostu biegłym) – osoba uznana za eksperta w zakresie swojej działalności, powoływana w postępowaniu sądowym w celu przedstawiania fachowych opinii o okolicznościach mających znaczenie dla wyniku sprawy sądowej, a których wyjaśnienie wymaga specjalistycznej wiedzy. Osoba ta może występować w jednej z dwóch ról: konsultanta (udzielanie porad i wskazówek, np. podczas oględzin) lub opiniodawcy (przeprowadzenie konkretnej ekspertyzy i wydanie opinii). W przypadku, gdy wymagają tego okoliczności, powołuje się kilku biegłych z różnych dziedzin, którzy wspólnie przeprowadzają ekspertyzę. Jej wynikiem jest wówczas kilka odrębnych opinii, dotyczących tej samej sprawy.
Biegły sądowy w Polsce
Biegłym sądowym w sprawie może być wyznaczona przez sąd: osoba figurująca na liście biegłych prowadzonej przez prezesów sądów okręgowych (tzw. biegły z listy), inna osoba, o której wiadomo, że posiada odpowiednią wiedzę w danej dziedzinie (tzw. biegły ad hoc), instytucja naukowa lub specjalistyczna (tzw. biegły instytucjonalny).
Za sporządzenie opinii biegły uzyskuje wynagrodzenie. W sprawach karnych i w postępowaniu administracyjnym, toczących się z mocy prawa, koszty wynagrodzenia biegłego ponosi Skarb Państwa. W sprawach cywilnych koszty te ponoszą strony.
W praktyce często zdarza się, że strony postępowania przedstawiają sądowi tzw. opinie prywatne, to znaczy sporządzone przez osoby, których sąd nie powołał na biegłych. Opinie takie nie stanowią dowodu z opinii biegłego, chyba że sąd uzna, iż należy powołać ich autorów na biegłych.
Co do zasady opinia nie powinna dotyczyć wykładni przepisów prawa, to ostatnie bowiem powinien znać sam sąd. Dopuszczalne niekiedy jest jednak powoływanie biegłych z zakresu prawa, jeżeli istnieje potrzeba dokonania ustaleń w zakresie prawa zagranicznego lub wąskiej, wyspecjalizowanej dziedziny prawa polskiego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Prawo procesowe