Zespół Cotarda – rzadko występujące zaburzenie towarzyszące czasem ciężkiej depresji, objawiające się występowaniem urojeń nihilistycznych o rozbudowanej, absurdalnej treści (zanik narządów, rozpad organizmu, przekonanie o własnej śmierci). Obserwuje się także pobudzenie psychoruchowe, silny lęk oraz obniżenie czucia bólu i skłonności samobójcze (suicydalne). Należy do obrazu chorobowego występującego najczęściej w depresji inwolucyjnej.
Nazwa schorzenia wywodzi się od nazwiska Jules'a Cotarda (1840–1889), francuskiego neurologa, który jako pierwszy opisał to schorzenie jako le délire de négationDu delire des negations. Archive de Neurologie 1882 (z fr. urojenie negacyjne).
W publikacji tej Cotard opisał przypadek Mademoiselle X, która zaprzeczała istnieniu niektórych części swojego ciała i uważała, że nie potrzebuje jedzenia. Twierdziła, że jest skazana na wieczne potępienie i dlatego nie może umrzeć śmiercią naturalną. W trakcie trwania delirium zmarła na skutek zagłodzenia.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zaburzenia urojeniowe Kategoria:Zaburzenia afektywne