Ulica Świętego Czesława – ulica w Poznaniu, na Wildzie, na terenie jednostki pomocniczej Osiedle Wilda, odwołująca się w nazwie do Czesława Odrowąża, błogosławionego Kościoła katolickiego, który jednak nigdy nie został uznany za świętego.
Historia i obiekty W czasie zaborów ulica ta nosiła nazwę „Capriviego”. Błąd w nazwie ulicy został popełniony w 1920, kiedy oznaczono ją jako „Świętego Czesława”. W czasie II wojny światowej ulica nosiła nazwę „Gudrunstrasse”. Po wojnie przywrócono wcześniejszą, polską nazwę, ale bez określenia sakralizującego. Podobny błąd jak w 1920 popełniła Rada Miasta Poznania, która po 1990 przywracała tradycyjne nazwy ulic, m.in.: ulicy „Jerzego” nazwę „Świętego Jerzego”, ulicy „Michała” nazwę „Świętego Michała”, ulicy „Czesława” nazwę „Świętego Czesława”.
Na ulicy znajdują się pozostałości pierwszego osiedla spółdzielczego w mieście, zbudowanego w latach 1894–1897 przez pierwszą poznańską spółdzielnię mieszkaniową – Spar- und Bauverein. Na rogu ul. Różanej stoi ponadto okazała kamienica spółdzielcza, zaprojektowana przez Josepha Leimbacha (1911). W okresie międzywojennym, w jednym z lokali, odbywały się cykliczne spotkania kółka samokształceniowego młodzieży komunistycznejTadeusz Becela, Lata górne i chmurne, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1965, s.155-157.
W Poznaniu zwykło się mówić, że: Na świętego Czesława najlepsza jest zabawa.
Komunikacja miejska Dojazd do ulicy umożliwia linia tramwajowa nr 10 Dębiec ↔ Błażeja oraz nocna linia autobusowa nr 243 Osiedle Dębina ↔ Rondo Kaponiera kursujące ulicą Wierzbięcice. Obie linie posiadają przystanek Świętego Czesława, zlokalizowany przy skrzyżowaniu ulic Świętego Czesława i Wierzbięcice.
Przypisy
Bibliografia
Czesława Kategoria:Wilda