Terier tybetański – jedna z ras psów, należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji psów tybetańskich. Typ lisowaty. Nie podlega próbom pracy. Zaliczany jest do grupy 9 FCI.
Rys historyczny Terier tybetański to starożytna rasa tybetańska pierwotnie przeznaczona do stróżowania. Służył też jako pies do towarzystwa i symbol szczęścia. Przez całe stulecia terier tybetański zachował czystość rasy, ponieważ jego ojczyzna była odizolowana od świata. 200px|thumb|left|Szczenięta teriera tybetańskiego
Wygląd Budowa Sylwetka teriera tybetańskiego jest zbliżona do kwadratu. Pies jest silny, krzepki, średniej wielkości i z długą sierścią. Oczy są duże i okrągłe. Tułów jest zwarty i dobrze umięśniony. Stop jest lekko zaznaczony. Klatka piersiowa silna, zarysowana. Ogon jest średniej długości, dość wysoko osadzony, zakręcony nad grzbietem, często przy końcu załamany. Szata i umaszczenie Szata tego teriera jest dwuwarstwowa, występuje miękki i wełnisty podszerstek oraz miękki włos okrywowy. Włos jest długi i prosty, bądź lekko pofalowany. Teriery tybetańskie występują w różnych maściach, ale najczęściej spotykane są: biała, kremowa, dymna, trójkolorowa lub czarna. Niedopuszczalne jest umaszczenie czekoladowe.
Zachowanie i charakter Terier tybetański jest psem aktywnym, inteligentnym, czujnym i łagodnym. Łatwo poddaje się tresurze. Szybko przystosowuje się do nowych warunków, dobrze znosi warunki miejskie.
Przypisy
Bibliografia
Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO Sp. z o.o., Warszawa 2003 Lubomir Smyczyński "Psy, rasy i wychowanie" PWRiL, Warszawa 1975
Kategoria:Rasy psów Kategoria:Psy użytkowe