thumb|Kość zbita, obraz mikroskopowy: a – kanały Haversa, b – osteocyty Tkanka kostna (łac. textus osseus) – rodzaj tkanki łącznej podporowej. Tkanka kostna składa się z komórek (osteocytów, osteoblastów, osteoklastów) oraz macierzy pozakomórkowej, która składa się z kolei z części organicznej – włókien kolagenu i innych białek oraz mineralnej (związki wapnia, magnezu i fosforu – głównie hydroksyapatyt).
Jest pochodzenia mezodermalnego.
Podział Tkankę kostną można podzielić na: grubowłóknistą – włókna kolagenowe nie są uporządkowane, występuje u niższych kręgowców i zarodków wyższych kręgowców oraz w szwach i na styku ścięgien z kośćmi, a także buduje kosteczki słuchowe drobnowłóknistą (blaszkowatą) – włókna kolagenowe są skierowane w tym samym kierunku, co czyni komórki silniejszymi, występuje u dorosłych wyższych kręgowców. Substancja zewnątrzkomórkowa tworzy blaszki kostne. U ssaków wyróżnia się: Istota zbita – zbudowana z blaszek kostnych składających się na osteony. Istota gąbczasta – zbudowana z blaszek kostnych układających się w beleczki kostne.
Budowa Chemicznie tkanka kostna zbudowana z materiałów kompozytowych, czyli ze składników organicznych tworzących osseinę, dzięki której kość jest sprężysta, oraz składników nieorganicznych, czyli soli wapnia i fosforu (dwuhydroksyapatytów), dzięki którym kość jest mocna, wytrzymała i twarda.
Skład związki organiczne (osseomukoid i osteoalbuminoid): 30–50% związki nieorganiczne (mieszanina soli wapniowych): 30–35% woda: 15–40%
Metabolizm tkanki kostnej
modelacja kostna remodelacja kostna
Przypisy
Bibliografia
kostna Kategoria:Układ szkieletowy