Krzysztof Antoni Daukszewicz (ur. 30 października 1947 w Wichrowie) – polski satyryk, artysta kabaretowy, felietonista, poeta, autor tekstów, piosenkarz, gitarzysta i kompozytor.

Występuje z własnymi programami satyrycznymi, realizował programy w telewizji. Jest autorem kilkunastu książek i kilku albumów studyjnych.

Życiorys Urodził się i dorastał w Wichrowie. Jest synem Teresy i Stanisława Daukszewiczów, rodem z Wileńszczyzny. Ma starszą o 13 lat siostrę Stanisławę. Po zdaniu matury w VIII Liceum Pedagogicznym w Szczytnie rozpoczął studia w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie, ale ich nie ukończył. Był nauczycielem w szkole podstawowej w Jerutach Dużych. Działał w harcerstwie (zdobył stopień podharcmistrza) i przewodniczył Związkowi Młodzieży Wiejskiej.

Działalność estradową rozpoczął w 1975, zostając dyrektorem Miejskiego Domu Kultury w Szczytnie oraz współtwórcą kabaretu Gwuść, który zakończył działalność do 1978. W 1976 za autorski program Dookoła Wojtek otrzymał II nagrodę na 1. Biesiadzie Humoru i Satyry w Lidzbarku Warmińskim, a w następnym roku zwyciężył na tym festiwalu z programem Mity i nity, czyli nasza Monachomachia. Również w 1977 otrzymał nagrodę Złote Rogi Kozicy na Ogólnopolskim Turnieju Kabaretów w Zakopanem, gdzie był także jednym z organizatorów Festiwalu Piosenki Antyradzieckiej. Po przeprowadzce w 1978 do Warszawy przez kolejne trzy lata zaczął działać w kabarecie Na Pięterku założonym przez Związek Polskich Autorów i Kompozytorów. W 1979 wystąpił w Podwieczorku przy mikrofonie. W latach 1979–1984 był kierownikiem literackim Teatru na Targówku, w którym wystawił przedstawienie satyryczne Dziury na drodze i musical dla dzieci Dzieci taty Zeusa. Na przełomie lat 70. i 80. zrealizował programy telewizyjne: Na tronie i U pana Krzysia. W latach 1983–1984 odbywał trasę koncertową z zespołem Vox. W latach 1983–1986 w duecie z Januszem Gajosem występował w programie kabaretowym Hotel Nitz. W 1986 za antywojenną farsę Cycek otrzymał trzecią nagrodę na Międzynarodowym Konkursie na sztukę teatralną. Od 1986 do 1990 występował w kabarecie Pod Egidą. W 1990 na 27. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu premierowo wystąpił z programem kabaretowym Listy do Pana Hrabiego, który później ukazywał się również w formie książek. W 1991 otrzymał nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki podczas 28. KFPP w Opolu.

Prowadzi własną rubrykę w tygodniku „Przegląd”. W latach 1994–1997 był redaktorem naczelnym kwartalnika kulturalno-literackiego więźniów „Stygmat”. W latach 2007–2016 był felietonistą w miesięczniku „Łowiec Polski”; zbiór jego tekstów został wydany w formie książki pt. „Prosto z ambony” z 2016. W 2011 wziął udział w nagraniu utworu „Mazurski cud”, powstałego w ramach akcji „Mazury Cud Natury” promującego region Mazur. W latach 2005–2023 był stałym gościem i komentatorem w programie publicystyczno-satyrycznym Szkło kontaktowe w TVN24. W latach 2020–2021 był komentatorem Halo.Radia.

Życie prywatne thumb|Violetta Ozminkowski Trzykrotnie żonaty. Z pierwszą żoną, Grażyną, był związany przez osiem lat. 6 października 1983 ożenił się z Małgorzatą Kreczmar (1953–2006), córką aktorów Justyny i Jana Kreczmarów, z którą ma czworo dzieci: Aleksandra (ur. 1980), Grzegorza (ur. 1985), Krzysztofa juniora i Sylwię. Następnie ożenił się z Violettą Ozminkowski.

Ma poglądy liberalno-lewicowe.

Kontrowersje 15 maja 2023, pod koniec odcinka programu Szkło kontaktowe, zażartował w stronę Piotra Jaconia, pytając: „A jakiej płci on dzisiaj jest?”, parafrazując słowa Jarosława Kaczyńskiego z lipca 2022, o którym wcześniej toczyła się dyskusja (prezes PiS powiedział wówczas: „Oczywiście ktoś się może z nami nie zgadzać, ma lewicowe poglądy. Uważa, że każdy z nas może w pewnym momencie powiedzieć, że do godziny wpół do szóstej byłem mężczyzną, a teraz jestem kobietą”). Spotkało się to z ostrą reakcją Jaconia, który zajmuje się także problemami osób transpłciowych. W efekcie nieprzychylnych komentarzy, po miesiącu Daukszewicz zrezygnował ze współprowadzenia programu. Na znak solidarności ze Szkła… odeszli też Artur Andrus i Robert Górski.

Dyskografia Meneliki, limeryki, epitafia, sponsoruje ruska mafia... a opowiada Autor – w serii Książki do Słuchania AudioClub.pl i Bellona, 2008. Easy Rider – Krzysztof Daukszewicz wraz z zespołem Hunter, 2007 The best – Dobranoc Europo, 2004 Nadwyobraźnia, WMP 2000 McDrive Audio-tele L4 To ból, to nic Matka menela Towarzysze i koledzy Łódka Bols Zaproszenie do dyskusji Nie wierzcie tym, co mówią Ballada o dwóch piwach Odchodzę w stronę samotnych Jeszcze jedna noc, jeszcze jeden dzień Deszcz pada na Mazurach Jesień Blues śpiewany na stojąco w d-moll Mc Drive, 2000 Zadupie (live), 2000 Zadupie, Selles Records 1999 Prośba, PolyGram 1996 Ballada dziadowska Wiosna nasza Eminencja Idą myśliwi Ballada o człowieku z kwiatami Do siego roku poetom Plotki Prośba Aleja róż Hamburg Kosher song Nie śpiewam ministrom Schody do mojego nieba Ja świateł nie gaszę Bezrocze Ballada dziadowska Klasówka z fragmentu wolności Stare and nowe, H & I Ltd 1994 Leniwa niedziela Wesołe miasteczko Pochód Zadupie Ja was... On i ja W pogoni To jest mój kraj Śmierć satyryka Easy Rider Na bezdrożach Sposób na przetrwanie Tyle mi zostało Bieda-koleżka Obok hotelu Grant Dobranoc Europo Pochód, H. & I. Ltd 1994 Przeżyłem, Panie Hrabio, H. & I. Ltd 1994 Muzykoterapia, H. & I. Ltd 1993 Bieda, Polskie Nagrania 1990 Pralnia, Polskie Nagrania 1988

Książki „Izy Rajder, czyli pieszy jeździec”, Wydawnictwo Radia i Telewizji, Warszawa 1991 () „Piosenki z życiorysem”, Wydawnictwo Orgelbrandów, Warszawa 1995 () „Prawdziwki i zmyślaki”, Wydawnictwo Orgelbrandów, Warszawa 1996; wznowienie: wyd. Bellona 2011() „Przeżyłem, Panie Hrabio”, Wyd. ART „B” Press, Poznań 1991 () Cykl „Między Worłujem a Przyszłozbożem”: tom 1 – „Przyspieszenie”, Wyd. Hrabia & Ignacy Ltd, Warszawa 1992 () tom 2 – „Spowolnienie”, Wyd. Hrabia & Ignacy Ltd, Warszawa 1992 () tom 3 – „W sam raz”, Wyd. Hrabia & Ignacy Ltd, Warszawa 1992 () tom 4 – „Po przełomie”, Wyd. Hrabia & Ignacy Ltd, Warszawa 1994 () tom 5 – „Lewom marsz”, Polski Dom Wydawniczy, Warszawa 1994 () tom 6 – „Pamiętnik popaprańca”, 1995 () tom 7 – „Magister Prezydent”, Univ-Comp, Warszawa 1996 () tom 8 – „Król Maniuś Pierwszy”, Tevere 1997 () tom 9 – „Polska Rzeczpospolita Polska”, Tevere 1999 () „Hrabia, Wiedźma i Cycek”, Wyd. ART „B” Press, Poznań 1993 () „Przeboje sezonów”, Bellona 2001 () „Byłoniebyło”, Wers, Olsztyn 2003 () „Meneliki, limeryki, epitafia sponsoruje ruska mafia”, Bellona 2004 (); w 2008 ukazało się w serii Książki do Słuchania (AudioClub.pl i Bellona) „Pamiętnik IV Rzepy”, Bellona 2009 () „Cwane główki i chłopaki z drogówki. Meneliki 2”, Bellona 2012 () „Tuskuland”, Prószyński Media 2015 () „Nareszcie w Dudapeszcie”, współautor: Aleksander Daukszewicz, Prószyński Media 2020 () „Jak płynie wódeczka na wsi i w miasteczkach”, Prószyński Media 2022 ()

Nagrody i odznaczenia 1977 – „Złote Rogi Kozicy” i nagroda MKiS w Ogólnopolskim Turnieju Kabaretowym w Zakopanem 1977 – „Złota Szpilka” na II Biesiadzie Humoru i Satyry za program „Mity i nity, czyli nasza Monachomachia” 1978 – III nagroda na III Biesiadzie Humoru i Satyry 1978 – „Srebrne Rogi Kozicy” w Ogólnopolskim Turnieju Kabaretowym w Zakopanem 1986 – Grand Prix oraz nagroda dziennikarzy na przeglądzie kabaretowym OSET w Rzeszowie 1986 – III nagroda za farsę „Cycek” na Międzynarodowym Konkursie na sztukę teatralną w Jugosławii 1991 – nagroda MKiS na KFPP Opole 1991 – „Złoty Mikrofon” 1991 – nagroda miesięcznika „Szpilki” za „Listy do Pana Hrabiego” 1992 – „Złoty Kamerton” 1997 – „Prometeusz” 2008 – Medal ZAiKS-u 2009 – Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” 2013 – Odznaka ZAiKS-u 2020 – Nagroda im. Henryka Panasa 2025 – Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Występ Krzysztofa Daukszewicza w Opolu w kronice PKF w bazie Repozytorium Cyfrowego Filmoteki Narodowej Oficjalna strona (wersja archiwalna)

Kategoria:Dziennikarze Halo.Radio Kategoria:Ludzie związani z Olsztynem Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z TVN Kategoria:Polscy artyści kabaretowi Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Polscy satyrycy Kategoria:Urodzeni w 1947