Zębiełek karliczek (Crocidura fimbriata) – gatunek ssaka z rodziny ryjówkowatych (Soricidae).
Systematyka Gatunek wyodrębniony z C. gueldenstaedtii (który wcześniej należał do C. suaveolens) pod nazwą mimula, ale nazwa fimbriata wydaje się być najstarszą nazwą dostępną dla tego gatunku.
Wygląd Długość głowy i tułowia to od 5,3 do 8,2 cm, ogona od 2,4 do 4,8 cm. Masa ciała 3,0–7,5 g. Ubarwienie brunatno-brązowe, od strony brzusznej ochrowe, szarożółte.
Występowanie Europa: Niemcy, Szwajcaria, Liechtenstein, Włochy, Austria, Czechy, Słowacja, Węgry, Polska (Pojezierze Pomorskie, Wielkopolska, Dolny Śląsk, Karpaty i Podkarpacie), Słowenia, Chorwacja, Bośnia i Hercegowina, Serbia, Kosowo, Czarnogóra, Albania, Macedonia Północna, Grecja, Bułgaria, Rumunia, Mołdawia i Ukraina.
Środowisko Zasiedla rozmaite biotopy, głównie zbiorowiska krzaczaste i leśne, ogrody.
Tryb życia Aktywny przez całą dobę, zwłaszcza rano i wieczorem, z regularnymi przerwami. Żyje najczęściej na określonym terytorium. Ma dobrze rozwinięte zmysły węchu, słuchu i dotyku, znacznie słabiej wzrok. Do jego głównych wrogów należą sowy, lisy, łasice, koty.
Rozród 3 lub 4 razy w ciągu roku po 1-6 młodych. Po upływie 10 dni młode otwierają oczy, a dojrzałość płciową uzyskują jeszcze tego samego roku. Rzadko żyją dłużej niż 2 lata.
Pokarm Owady i inne drobne bezkręgowce. Ilość zjadanego w ciągu dnia pokarmu równa jest masie ciała.
Ochrona W Polsce podlega częściowej ochronie gatunkowej.
Zobacz też Ssaki Polski
Przypisy
Kategoria:Ssaki Europy Kategoria:Zębiełki