Mark Selby MBE (ur. 19 czerwca 1983 w Leicester) – angielski snookerzysta, czterokrotny mistrz świata w snookerze z 2014, 2016, 2017 i 2021 roku. Jest jedynym zawodnikiem w historii, który uzyskał maksymalnego breaka w finale Mistrzostw Świata. Plasuje się na 5. miejscu pod względem zdobytych breaków stupunktowych w profesjonalnych turniejach, w maju 2026 miał ich łącznie 961100+ Centuries, snookerinfo. 1 czerwca 2022 r. Selby otrzymał nagrodę MBE (Order Imperium Brytyjskiego) za zasługi dla snookera i działalność charytatywną w ramach platynowych odznaczeń królowej.
Kariera Selby został zawodowym snookerzystą w 1999 roku. W Snookerowych Mistrzostwach świata 2007, rozgrywanych w Sheffield, dotarł do finału pokonując Stephena Lee, Petera Ebdona, Allistera Cartera oraz w półfinale wygrał z Shaunem Murphym 17–16. W finale uległ Johnowi Higginsowi 13–18.
Do czasu finału w mistrzostwach, największym osiągnięciem Selby’ego było 2. miejsce w turnieju Scottish Open w 2003 roku.
W czerwcu 2007 roku otrzymał okazję prowizorycznego rewanżu za porażkę w mistrzostwach świata z Johnem Higginsem. W nierankingowym, zaproszeniowym turnieju Warsaw Snooker Tour pokonał Szkota w finale 5–3.
20 stycznia 2008 roku wygrał turniej SAGA Insurance Masters, który odbył się w Londynie, gdzie pokonał Stephena Lee 10–3. W finale wyrównał także najwyższy break turnieju – 141, tym samym poprawiając swój ówczesny życiowy wynik.
17 lutego 2008 roku Mark Selby wygrał turniej Welsh Open rozgrywany w Newport pokonując wynikiem 9–8 Ronniego O’Sullivana.
Podczas turnieju Jiangsu Classic w 2009 roku, Selby wbił pierwszego turniejowego breaka maksymalnego w swojej zawodowej karierze.
17 stycznia 2010 roku Selby ponownie zwyciężył w Masters, pokonując obrońcę tytułu Ronniego O’Sullivana 10–9. Selby ustanowił rekord wygrywając 11 z 12 rozegranych spotkań (z czego 7 w decydującej, ostatniej partii), zostając tym samym najskuteczniejszym graczem tego turnieju.
W sezonie 2011/2012 Selby wygrał 3 turnieje: Shanghai Masters, jeden turniej z cyklu Players Tour Championship – turniej 4. oraz nierankingowy Wuxi Classic. Ponadto: raz w finale (Welsh Open, porażka z Ding Junghui’em), dwukrotnie w półfinale (World Open i PTC 8), pięciokrotnie w ćwierćfinale (Masters, Australian Open, Brazil Masters, German Masters i finałowy turniej PTC)
Jako profesjonalny snookerzysta do końca sezonu 2011/2012 Selby zarobił GBP, euro, USD i AUD.
Przez kontuzję szyi, której Selby doznał pod koniec sezonu 2011/2012, kolejny sezon zaczął się dla Selby’ego niekorzystnie. Mimo to udało mu się obronić tytuł zwycięzcy turnieju Paul Hunter Classic z poprzedniego sezonu. Pozycja Selby’ego w rankingu światowym wydawała się niezagrożona, jednak po braku większych sukcesów w kolejnych turniejach oraz fenomenalnej formie Judda Trumpa, numeru 2 w rankingu, Selby stracił 1. miejsce w światowym zestawieniu na rzecz 23-letniego londyńczyka, zwycięzcy turniejów International Championship oraz Bulgarian Open z cyklu European PTC4. Nowy numer 1 nie cieszył się jednak długo swoim osiągnięciem. 5 tygodni później Trump sensacyjnie przegrał już w pierwszej rundzie najważniejszego po World Championship turnieju, UK Championship, z Markiem Joyce’em, zawodnikiem z drugiej pięćdziesiątki rankingu. Po przedwczesnym wypadnięciu Trumpa z turnieju, Selby’emu już samo dojście do finału gwarantowało powrót na 1. miejsce rankingu. Po serii niesamowitych powrotów ze stanu 0–3 w meczu z Ryanem Dayem oraz 0–4 z Neilem Robertsonem, Selby nie tylko dotarł do finału, gładko zwyciężając z rewelacją sezonu Markiem Davisem, ale także wygrał całe mistrzostwa, w finale pokonując swojego przyjaciela Shauna Murphy’ego 10–6. Jest to do tej pory najważniejsze trofeum w karierze zawodowej Anglika.
thumb|Selby z trofeum Paul Hunter Classic 2012
W styczniu 2013 roku po raz trzeci w karierze wygrał on turniej Masters, w finale pokonując 10–6 obrońcę tytułu z 2012 roku Neila Robertsona. Tym samym Anglik zwyciężył w drugim po UK Championship turnieju BBC zaliczanym do wielkiej trójki w jednym sezonie (trzecim jest World Championship), czym powtórzył osiągnięcie Marka Williamsa z sezonu 2002/2003. Za zwycięstwa w obu tych turniejach Selby zarobił GBP. Za te osiągnięcia został wybrany przez World Snooker graczem sezonu 2012/2013. Tradycyjnie, słabo spisał się w Mistrzostwach Świata, gdzie przegrał w 2. rundzie, przegrywając 10–13 z Barrym Hawkinsem. W pierwszej rundzie okazał się on lepszy od Matthew Selta, pokonując go 10–4.
Na początku sezonu 2013/2014 zaliczył dwa finały w pierwszym turnieju cyklu Asian Tour oraz drugim turnieju European Tour. W pierwszym przypadku uległ w finale Joe Perry’emu 1–4, a w drugim, w decydującej partii, przegrał z Markiem Williamsem.
Selby doszedł również do półfinału Australian Open. W meczu o finał 6–3 pokonał go Neil Robertson. Wcześniej Anglik pokonał kolejno Iana Burnsa, Zhanga Andę oraz Marka Davisa. Kolejny półfinał przyszedł wraz z czwartym turniejem z cyklu European Tour, w którym przegrał z Ronniem O’Sullivanem. W ET-7 rozgrywanym w Antwerpii, Selby pokonał w finale Ronniego O’Sullivana, powracając ze stanu 1–3.
Podczas grudniowego turnieju UK Championship Selby wbił swojego drugiego breaka maksymalnego w półfinałowym spotkaniu z Ricky Waldenem. Był to setny oficjalny break maksymalny w historii snookera.
W Snookerowych Mistrzostwach Świata 2014 wygrał finał, w którym Selby zmierzył się z obrońcą tytułu Ronniem O’Sullivanem. Mecz na początku przebiegał niekorzystnie dla Selby’ego. Po pierwszej sesji przegrywał on 3–5, po drugiej sesji przegrywał 5–10, po trzeciej wygrywał 13–12, by w czwartej sesji zwyciężyć 18–14. Ostatni frame zakończył się dla Selby’ego wbiciem czarnej i wygraniem frame’a 62–56. Selby wygrał rekordowe GBP, dzięki czemu zapewnił sobie pozycję 1. w Snooker Prize Money Ranking 2013/2014.
Dnia 27 września 2020 r. w finale European Masters 2020 (jesień) pokonał 9-8 Martina GouldaSelby edges Gould in thriller, wst.tv, dostęp 27 września 2020 . 13 grudnia 2020 zwyciężył w Scottish Open, a jego finałowym rywalem był Ronnie O’Sullivan (Selby wygrał 9-3).
Występy w turniejach w karierze Na podstawie snooker.org.
Turnieje 1999/00 2000/01 2001/02 2002/03 2003/04 2004/05 2005/06 2006/07 2007/08 2008/09 2009/10 2010/11 2011/12 2012/13 2013/14 2014/15 2015/16 2016/17 2017/18 2018/19 2019/20 2020/21 2021/22 2022/23 2023/24 2024/25 2025/26 2026/27 RankingOd sezonu 2010/11 ranking na początku sezonuNowi zawodnicy w Main Tourze nie mają przypisanego rankingu.122955329363928114793111111164235 Turnieje rankingowe Championship League Snookernie rozegrano Nie-rank.RR ARR A A A A China OpenLQLQSF nie rozegranoLQ1R2RSF2R2RFWDFQFWWDWWLQ nie rozegranoW Wuhan Opennie rozegrano1RLQ3RQF British Open1RLQLQLQ1R1Rnie rozegrano2RQFFWSFF English Open nie rozegrano2R3R2RWSF3RW1RQFSF3R Shenzhen opennie rozegrano3R1R Northern Ireland Open nie rozegrano A ASFQF2R3RQF A1R2R International Championship nie rozegrano2RQFLQSFWWQFSF nie rozegrano3R3RQF UK Championship1RLQLQ2R1R2RLQ2RSF1RQF2R2RWF2RSFW2R1R4RQF2R1RQF1RW Shoot Outnie rozegranoVariant Format EventAAA1RF3R1RASFA Scottish OpenTurniej nosił nazwę Players Championship (2003/2004)LQLQ1RF1Rnie rozegranoMRnie rozegranoAAAWW1RQF2R2RQF German Mastersnie rozegranoFQFQF2RW2R2R1R2RLQLQ2RLQLQ2R1R Welsh OpenLQLQ1R1R2RLQ3R3RWQFQFSFF1RQF4RQF3R2R4RQFQF1R2R1RW1R World Grand Prixnie rozegranoNR1R1RSFQF1RSFSF1RQFQF2R Players ChampionshipTurniej nosił nazwę Players Tour Championship Grand Finals (2010/2011–2012/2013) oraz Players Championship Grand Final (2013/2014–2015/2016) nie rozegranoSFQF1R1R2RWDQF1R1RQFQFDNQ1RSFQFQF World OpenTurniej nosił nazwę Grand Prix (1999/2000–2000/2001 i 2004/2005–2009/2010), the LG Cup (2001/2002–2003/2004) oraz Haikou World Open (2011/2012–2013/2014)1RLQLQLQ1RQF1R2RRR2R1RLQSFQFF nie rozegrano2R1R3R3R nie rozegrano3R1RWD Tour Championship nie rozegranoQFSFSFDNQSF1RFQF Mistrzostwa świataLQLQLQLQLQ1R2RF1RQFSFQF1R2RW2RWW1R2RSFW2RF1R1R2R Turnieje nierankingowe Shanghai Masters nie rozegrano Rank.QF1R nie rozegranoSFSFSF1R Champion of Championsnie rozegranoSFQF1RQFQF1RQFSFQFSF1RQFW The MastersLQLQLQLQLQALQLQWFW1RQFWF1RQFQF1RQF1R1RQF1RQFQF1R Championship League Snookernie rozegranoFFRR2RRRRRRRA2RRRSF2RWDRRWDWDWWW Inne odmiany snookera nie rozegrano1RAWNHQFSFWDQF1RA1R1R nie rozegranoA nie rozegrano Dawne turnieje rankingowe nie rozegranoWD nie rozegrano nie rozegranoRR nie rozegrano Indian Open nie rozegrano2R ANH A A A nie rozegrano Gibraltar Open nie rozegrano MR3RAA3R3RA nie rozegrano European MastersTurniej nosił nazwę Malta Cup (2004/2005–2007/2008) nie rozegranoLQLQLQLQLQLQNRnie rozegranoSFQF3R2RW1RLQSF nie rozegrano Saudi Arabia Snooker Mastersnie rozegrano5R6RNH Turniej nosił nazwę Riga Open (2014/2015–2015/2016) nie rozegrano Minor-Rank.1R WD A3Rnie rozegrano China Championshipnie rozegrano NR2RWSFnie rozegrano Malta Grand PrixLQNRnie rozegrano Thailand MastersLQLQLQNRnie rozegranoNRnie rozegrano Irish MastersNie-rank.1R1R1RNHNRnie rozegrano Northern Ireland Trophynie rozegranoNR3R2R3Rnie rozegrano Wuxi ClassicTurniej nosił nazwę Jiangsu Classic (2008/2009–2009/2010)nie rozegranoNie-rank.QFLQ2Rnie rozegrano Australian Goldfields Opennie rozegranoQF1RSFA2R nie rozegrano Shanghai Masters nie rozegranoSFSF1RSFW1RQFSFWDF3Rnierankingowy nie rozegrano Pro-am Event Minor-Rank.W4R Anierankingowy Dawne turnieje nierankingowe nie rozegranoQFANH Hong Kong Mastersnie rozegranoQF nie rozegranoQF nie rozegrano nie rozegrano Pro-am Minor-Rank. rankingowyA nie rozegrano European Open nie rozegrano Rank.RR nie rozegrano Rank. Wuxi Classicnie rozegranoFRR1RWRank.nie rozegrano nie rozegranoQF nie rozegrano Premier LeagueAAAAAAAAAFARRVFRRnie rozegrano World Grand Prixnie rozegrano2R rankingowy Shoot Outnie rozegrano3R2R2R1R1RA rankingowy China Championshipnie rozegranoQF rankingowy Romanian Mastersnie rozegrano1Rnie rozegrano
Breaki 100-punktowe najwięcej breaków 100-punktowych w sezonie 2010/11 (53 breaki) najwięcej breaków 100-punktowych w jednym meczu MŚ odbywających się w Crucible Theatre (6 w MŚ 2011)
Statystyka zwycięstw
Turnieje rankingowe Welsh Open 2008 Shanghai Masters 2011 UK Championship 2012 Mistrzostwa Świata 2014 German Masters 2015 China Open 2015 Mistrzostwa Świata 2016 Paul Hunter Classic 2016 International Championship 2016 UK Championship 2016 International Championship 2017 China Open 2017 Mistrzostwa Świata 2017 China Open 2018 China Championship 2018 English Open 2019 Scottish Open 2019 European Masters 2020 Scottish Open 2020 Mistrzostwa Świata 2021 English Open 2022 WST Classic 2023 British Open 2024 Welsh Open 2025 UK Championship 2025
Turnieje nierankingowe Warsaw Snooker Tour Masters 2008, 2010, 2013 PTC 2010/11 Turniej 2 PTC 2011/12 Turniej 4 ET 2012/13 Turniej 1 ET 2012/13 Turniej 6 ET 2013/14 Turniej 7 ET 2014/15 Turniej 1 ET 2015/16 Turniej 6 Wuxi Classic 2011 Championship League Snooker 2024 Championship League Snooker 2025 Champion of Champions 2025 Championship League Snooker 2026
Pozostałe informacje Selby w 2006 roku został mistrzem świata w poolbillardzie – ósemce. Aktualnie ma na koncie 523 podejść stupunktowych, w tym 4 breaki maksymalne. Drugi break maksymalny w wykonaniu Selby’ego był jubileuszowym, setnym „maksem” wbitym w historii snookeraOfficial 147s, worldsnooker. Dokonał tego podczas półfinałowego spotkania UK Championship 2013, w którym mierzył się z Ricky Waldenem. Selby ponadto za „maksa” zgarnął aż GBP. W trakcie swojej kariery wygrał on łącznie GBP. Najwięcej, bo aż GBP w sezonie 2013/14.
Zobacz też mistrzowie świata w snookerze
Przypisy stan na dzień 15 stycznia 2015 World snooker limited prize money rankings after the World Championship 2014, Worldsnooker,
Linki zewnętrzne
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1983 Kategoria:Ludzie urodzeni w Leicesterze Kategoria:Angielscy snookerzyści Kategoria:Zwycięzcy Masters Kategoria:Mistrzowie świata w snookerze