Jezus Jazon (hebr. יאסון, zm. 170 p.n.e.) – arcykapłan żydowski, w latach 175 p.n.e.–172 p.n.e., eparcha Judei.
Życiorys Był zhellenizowanym Żydem, a funkcję swoją kupił od Antiocha IV Epifanesa, obiecując mu część wpływów z ofiar w Świątyni Jerozolimskiej. Jako arcykapłan pozwolił na zbudowanie gimnazjum w Jerozolimie, gdzie młodzieńcy żydowscy występowali tak jak Grecy nago, ukrywając jedynie swoje obrzezanie1 Księga Machabejska 1,10-15. 2 Księga Machabejska 4,7-17.. Jazon prowadził też intensywną hellenizację w kręgach kapłańskich. Gdy jego rywal Menelaos złożył lepsze obietnice władcy, Jazon został zmuszony do wyemigrowania do Zajordania2 Mch 4,26.. Polityka prowadzona przez Jazona w konsekwencji doprowadziła do powstania Machabeuszów. W 168 p.n.e. Jazon próbował odzyskać kontrolę nad Jerozolimą. Musiał jednak uciekać przez Zajordanie i Egipt do Sparty, gdzie zmarł2 Mch 5,5-10..
Konotacje w kulturze Dante Alighieri umieścił arcykapłana Jazona w piekle w Boskiej komedii, razem z uprawiającymi symonięDante, Boska komedia I 19,85-87..
Przypisy
Kategoria:Władcy starożytnego Izraela Kategoria:Arcykapłani żydowscy Kategoria:Zmarli w 170 p.n.e.