thumb|Antoni Kolczyński jako Zasłużony Mistrz Sportu, prawdopodobnie na początku lat 60. Antoni Kolczyński ps. Kolka, (ur. 25 sierpnia 1917 w Zdunowie, zm. 19 czerwca 1964 w Warszawie) – polski bokser, mistrz Europy, olimpijczyk.
Życiorys Młodość spędził na warszawskim Starym Mieście. Po ukończeniu szkoły podstawowej pracował przez kilka lat jako majdaniarz (hurtownik − rowerowy rozwoziciel gazet). Interesował się bieganiem i boksem. W 1934 wygrał turniej Pierwszy Krok Bokserski. Walczył w wadze półśredniej. W 1937 został wicemistrzem Polski w tej kategoriiAgnieszka Bogucka, Znokautowany przez wojnę, w: Mazowsze. Serce Polski, nr 7/8(30)/2020, s. 41, ISSN 2544-6738.
W 1939 odniósł największy sukces życiowy zdobywając złoty medal na mistrzostwach Europy w Dublinie. Rok wcześniej został uznany za najlepszego zawodnika meczu Europa-Stany Zjednoczone. Zajął drugie miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego 1938.
W czasie okupacji niemieckiej zajmował się handlem, a potem został wywieziony na roboty do Niemiec.
Okupacja odcisnęła piętno na jego dalszej karierze. Po wojnie nie odzyskał już formy. Po 1945 roku startował w wadze średniej. Wziął udział w olimpiadzie w Londynie 1948, a także w mistrzostwach Europy w Dublinie 1947 i w Mediolanie 1951, ale bez sukcesów. Czterokrotnie zdobywał tytuł mistrza Polski wagi średniej: 1946, 1947, 1950 i 1951. Stoczył trzy pojedynki z László Pappem, jednak wszystkie przegrane. Wygrał natomiast z innym mistrzem olimpijskim Júliusem Tormą (w 1947; przegrał z nim w 1950).
Był zawodnikiem warszawskich klubów: YMCA Warszawa (1934–1936), Fortu Bema (1937) i Klubu Sportowego Pracowników Miejskich „Syrena” (1938–1939). Po wojnie zawodnik stołecznego Grochowa (1945–1948) i Gwardii (1949–1952). Zakończył karierę w 1952. Stoczył 238 walk, 216 wygrywając i 22 przegrywając.
W 1953 wystąpił w filmie Sprawa do załatwienia jako bokser Jóźwiak.
Mieszkał przy ul. Dobrowoja na warszawskim Grochowie.
W ostatnich latach życia cierpiał na chorobę alkoholową. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kw. 32C-III-14).
Pośmiertnie został uhonorowany w 1994 Nagrodą im. Aleksandra Rekszy.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948 Kategoria:Laureaci Nagrody im. Aleksandra Rekszy Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy bokserzy na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy olimpijczycy (Londyn 1948) Kategoria:Bokserzy Gwardii Warszawa Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1964