Nellie Tayloe Ross (ur. 29 listopada 1876 w St. Joseph, zm. 19 grudnia 1977 w Waszyngtonie) – pierwsza w historii Stanów Zjednoczonych kobieta pełniąca funkcję gubernatora stanu. Córka Jamesa Wynn Tayloe i Elizabeth Blair Green.
W dzieciństwie mieszkała w Missouri, gdzie uczęszczała do prywatnych i publicznych szkół w Kansas i Missouri. Po śmierci jej matki w 1884, razem z trzema braćmi była wychowywana przez ojca. Przez dwa lata uczęszczała do szkoły wyższej, kształcącej nauczycieli, po czym kilka lat pracowała w przedszkolu w Omaha (Nebraska). Podczas wizyty w Dover w stanie Tennessee poznała młodego prawnika, Williama Bradforda Rossa. Para pobrała się 11 września 1902, po czym przeprowadziła się do Cheyenne. Mąż Nellie Ross odnosił tam spore sukcesy zawodowe i szybko stał się jednym z liderów Partii Demokratycznej w stanie. Kilkakrotnie startował w wyborach na gubernatora, lecz zawsze przegrywał z republikanami, posiadającymi silną pozycję. W końcu w 1922 roku został wybrany na gubernatora stanu Wyoming. Po półtora roku pełnienia tego urzędu zmarł w wyniku powikłań po operacji usunięcia wyrostka. Partia Demokratyczna nominowała wówczas Nellie Ross do ubiegania się o stanowisko gubernatora w kolejnych wyborach 4 listopada 1924. Odniosła sukces i 5 stycznia 1925 została pierwszą kobietą na stanowisku gubernatora w historii USA, wyprzedzając o 16 dni Miriam Ferguson, która została gubernatorem Teksasu. Nellie Ross kontynuowała politykę swojego męża, polegającą m.in. na zmniejszaniu podatków, wsparciu najbiedniejszych rolników przez rząd, reformie banków oraz poprawieniu prawnej ochrony dzieci, kobiet i górników. Zachęcała mieszkańców Wyoming do przyjęcia, będącej w trakcie przygotowywania, poprawki zakazującej pracy dzieci. Podobnie jak jej mąż, popierała zaostrzenie prohibicji alkoholowej.
W 1926 r. ubiegała się o reelekcję, lecz przegrała minimalnie z kandydatem republikanów. Część współczesnych komentatorów i sama Ross wiązali jej porażkę z własną niechęcią do prowadzenia intensywnej kampanii oraz ze zdecydowanym poparciem dla prohibicji i twardego egzekwowania prawa. Objęła wówczas funkcję wiceprzewodniczącej Krajowego Komitetu Partii Demokratycznej. W 1928 r. zaangażowała się w kampanię prezydencką Ala Smitha.
3 maja 1933 została wyznaczona przez prezydenta Franklina D. Roosevelta na stanowisko dyrektora amerykańskiej mennicy państwowej. Funkcję tę pełniła przez pięć kadencji do roku 1953, będąc pierwszą w historii Stanów Zjednoczonych kobietą zajmującą tę posadę. Po wycofaniu się ze świata polityki pisała artykuły do różnych magazynów kobiecych i podróżowała po USA. Swoją ostatnią podróż do Wyoming odbyła w roku 1972 w wieku 96 lat. Zmarła w Waszyngtonie, mając 101 lat. Pochowana została w rodzinnej kwaterze grobowej na cmentarzu Lakeview w Cheyenne.
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy stulatkowie Kategoria:Demokraci (Stany Zjednoczone) Kategoria:Dyrektorzy Mennicy Stanów Zjednoczonych Kategoria:Gubernatorzy Wyomingu Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1977