Tapir (Tapirus) – rodzaj ssaków z rodziny tapirowatych (Tapiridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące na terenach Ameryki Środkowej, Południowej i południowo-wschodniej Azji.
Morfologia Długość ciała 180–300 cm, ogona około 10 cm; wysokość w kłębie 80–130 cm; masa ciała 150–400 kg (samice są zazwyczaj większe i cięższe od samców).
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1762 roku francuski zoolog Mathurin Jacques Brisson w publikacji własnego autorstwa poświęconemu systematyce zwierząt. Brisson w oryginalnym opisie nie wymienił żadnego gatunku; w 1998 roku Międzynarodowa Komisja Nomenklatury Zoologicznej na gatunek typowy (późniejsze oznaczenie) wyznaczyła tapira amerykańskiego (T. terrestris).
Etymologia Tapirus (Tapir, Tapyra): tupijska nazwa tapyra na określenie tapira, być może od tapy ‘gruba skóra’. Hydrochoerus: hudro- ‘wodny-’, od ὑδωρ hudōr, ὑδατος hudatos ‘woda’; χοιρος khoiros ‘świnia’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Hydrochoerus sumatrensis (= Tapirus indicus ). Tapirussa: zlatynizowana forma od Tapir. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Hippopotamus terrestris . Syspotamus: gr. σύς sus ‘świnia’; ποταμος potamos ‘rzeka’. Rhinochoerus: gr. ῥις rhis, ῥινος rhinos ‘nos’; χοιρος khoiros ‘wieprz’. Elasmognathus: elasmos ‘płyta’; γναθος gnathos ‘żuchwa’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Elasmognathus bairdii . Cinchacus (Chinchecus, Pinchacus): prawdopodobnie błąd drukarski nazwy Pinchacus (), rodzimej nazwy oznaczającej fantom, ducha lub jakiegokolwiek nadprzyrodzonego albo budzącego strach i podziw widma. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Tapirus leucogenys (= Tapir pinchaque ). Tapirella: rodzaj Tapirus (tapir); łac. przyrostek zdrabniający -ella. Acrocodia: gr. ακρος akros ‘najwyższy’, od ακη akē ‘punkt’; κωδεια kōdeia ‘głowa’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Tapirus indicus . Megatapirus: gr. μεγας megas, μεγαλη megalē ‘wielki’; rodzaj Tapirus (tapir). Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): †Tapirus (Megatapirus) augustus . Tapiralum: rodzaj Tapirus ; łac. przyrostek zdrabniający -ellum. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): †Tapirus (Tapiralum) greslebini . Meyeriscus: Christian Erich Hermann von Meyer (1801–1869), niemiecki geolog i paleontolog; łac. przyrostek zdrabniający -iscus. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): †Tapirus hungaricus . Helicotapirus: gr. ἑλιξ helix, ἑλικος helikos ‘spirala, muszla ślimaka’; rodzaj Tapirus (tapir). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): †Tapirus veroensis .
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące żyjące współcześnie gatunki zgrupowane w trzech podrodzajach (niektóre ujęcia systematyczne traktują podrodzaje jako odrębne rodzaje): Podrodzaj Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała. StatusIUCNAcrocodiaE.A. Goldman, 1913centruj|150pxTapirus indicusA.G. Desmarest, 1819tapir czaprakowygatunek monotypowytropikalne wilgotne lasy nizinne w kontynentalnej południowo-wschodniej Azji (południowa Mjanma, południowa Tajlandia i Półwysep Malajski) oraz środkowa i południowa Sumatra (Indonezja); zakres wysokości: 100–2000 m n.p.m.DC: 250–300 cmDO: do 10 cmMC: 280–400 kg TapirellaT.S. Palmer, 1903centruj|150pxTapirus bairdii(Gill, 1865)tapir panamskigatunek monotypowypołudniowo-wschodni Meksyk do północno-zachodniej Kolumbii; dawniej zachodni Ekwador (na południe do Zatoki Guayaquil), ale jego status jest niepewny; zakres wysokości: 0–3600 m n.p.m.DC: 200–230 cmDO: do 10 cmMC: 250–350 kg TapirusBrisson, 1762centruj|150pxTapirus terrestris(Linnaeus, 1758)tapir amerykański4 podgatunkiniziny Ameryki Południowej od Kolumbii, Wenezueli i regionu Gujana przez Nizinę Amazonki po Boliwię, Paragwaj, północną Argentynę i południowo-wschodnią Brazylię; zakres wysokości: do 2000 m n.p.m.DC: 191–242 cmDO: do 10 cmMC: 180–300 kg centruj|150pxTapirus pinchaque(Roulin, 1829)tapir górskigatunek monotypowyandyjskie obszary w Kolumbii, Ekwadorze i Peru; historycznie w zachodniej Wenezueli, ale obecnie został wytępiony; zakres wysokości: 2200–4800 m n.p.m.DC: 180–200 cmDO: do 10 cmMC: 150–200 kg Kategorie IUCN: – gatunek narażony, – gatunek zagrożony.
Opisano również gatunki wymarłe (zgrupowane w podrodzajach):
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Tapirowate