Bonifacy Franciszek Jagmin (ur. 3 listopada 1780 w Bartnikach, zm. 1840 w Warszawie) – generał brygady, uczestnik powstania listopadowego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Józefa i Gertrudy Rybińskiej. Od 5 listopada 1799 r. w armii pruskiej. Walczył w kampanii napoleońskiej 1806–1807 pod Iławą, Królewcem. W 1809 wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego. W kampaniach 1809, 1812–1814 walczył pod Walutyna górą, Możajskiem (Borodino), Czirikowem, Tarutinem, Brien. W 1815 wstąpił do armii Królestwa Polskiego i służył w 1 Pułku Strzelców Pieszych.
W powstaniu listopadowym walczył pod Wawrem, Grochowem, Białołęką, Kałuszynem, Mińskiem. Potem został dowódcą brygady w korpusie Umińskiego i walczył przeciw generałowi M. Murawiewowi, a następnie został inspektorem kawalerii. Wziął następnie urlop, a po upadku powstania zesłany do Permu, wrócił w 1833 do kraju.
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari nr 805 – 15 marca 1831Krzysztof Filipow, Order Virtuti Militari 1792-1945, Warszawa 1990, s. 53. Kawaler Legii Honorowej (Francja) Order św. Włodzimierza II klasy (Imperium Rosyjskie)
Zobacz też 5 Pułk Strzelców Konnych Królestwa Kongresowego
Przypisy
Kategoria:Generałowie brygady Wojska Królestwa Kongresowego Kategoria:Generałowie powstania listopadowego Kategoria:Polacy – wojskowi armii pruskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (powstanie listopadowe) Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Urodzeni w 1780 Kategoria:Zmarli w 1840