Podstawowa przemiana materii (PPM) (ang. basal metabolic rate) – najmniejsze tempo przemiany materii, zachodzącej w organizmie człowieka, niezbędne do podtrzymania podstawowych funkcji życiowych, znajdującego się w stanie czuwania, w warunkach zupełnego spokoju fizycznego i psychicznego, komfortu cieplnego, który na 12 godzin przed badaniem nie spożywał żadnych posiłków, po 3 dniach diety bezbiałkowej i po co najmniej 8 godzinach snu. W zależności od wieku oraz stylu życia podstawowa przemiana materii pochłania od 45% do 70% dziennego zapotrzebowania energetycznego człowieka (zob. np. zapotrzebowanie energetyczne dla sportowców).
Na PPM składają się przemiany zachodzące w: układzie nerwowym – 1/4, wątrobie – 1/5, nerkach – 1/15, sercu – 1/15, pozostałe narządy – 2/5.
Pierwszą metodą obliczania była metoda Harrisa-Benedicta, opublikowana w 1918 roku:
mężczyźni: kobiety:
gdzie: – masę wyrażoną w kilogramach, – wzrost w centymetrach, – wiek w latach.
Równanie to uważano za najlepsze do obliczania PPM aż do roku 1990, kiedy M.D. Mifflin oraz Sachiko T. St. Jeor opublikowały swoje równanie:
gdzie za podstawiamy +5 w przypadku mężczyzn oraz −161 w przypadku kobiet.
Zobacz też całkowita przemiana materii
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Metabolizm