Janusz Władysław Józefowicz (ur. 3 lipca 1959 w Świeciu) – polski choreograf, aktor, scenarzysta i reżyser. Dyrektor artystyczny Teatru „Studio Buffo”.
Życiorys Edukacja i początki kariery Jest absolwentem Szkoły Podstawowej w Borzechowie i III Liceum Ogólnokształcącego im. Unii Lubelskiej w Lublinie, a w 1984 ukończył Państwowa Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Tańca uczył się w Szkole Wokalno-Tanecznej w Koszęcinie i w Pradze. Grał w przedstawieniu Malczewski w Teatrze Wizji i Ruchu.
Za rolę Marco w spektaklu dyplomowym Widok z mostu Arthura Millera otrzymał nagrodę dla najbardziej utalentowanego studenta na Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. Był choreografem i członkiem obsady spektaklu dyplomowego PWST pt. Złe zachowanie (reż. Andrzej Strzelecki), który okazał się wydarzeniem artystycznym roku i później był wystawiany w warszawskich teatrach: Ateneum i Rampa, którego Józefowicz został głównym choreografem. Przedstawienie prezentowano prawie w całej Europie i zdobyło szereg liczących się nagród.
W lipcu 1990 otrzymał od rządu amerykańskiego stypendium na sześciotygodniowy staż dla choreografów z całego świata. Tam pracował z grupą amerykańskich tancerzy nad etiudą własnego pomysłu. Przez rok prowadził również zajęcia choreograficzne w Berlinie Zachodnim – wykładał na Kunst–Forum. Przez dwa lata organizował tzw. Mode-Theater, czyli imprezy w kilku miastach niemieckich, w których uczestniczyli awangardowi plastycy, a także polscy tancerze i aktorzy.
Kariera mały|Józefowicz (2007) W latach 1999/2000 był pedagogiem w warszawskiej Akademii Teatralnej. Od listopada 1992 jest dyrektorem artystycznym teatru Studio Buffo, w którym stworzył studio artystyczne „Metro” dla dzieci i młodzieży. W tym czasie zaczął realizować plany przygotowania polskiego musicalu o ludziach jego pokolenia, co zawarł w sztuce autorstwa Agaty i Maryny Miklaszewskich pt. Metro, do której muzykę skomponował Janusz Stokłosa. Przez rok szukał wykonawców, przesłuchania odbywały się w całej Polsce i sąsiednich państwach, a następnie wykształcił od podstaw zespół musicalu, w którym śpiewali m.in.: Katarzyna Groniec, Barbara Melzer, Beata Wyrąbkiewicz, Anna Mamczur, Edyta Górniak, Robert Janowski, Michał Milowicz, Dariusz Kordek, Mariusz Czajka, Olaf Lubaszenko i Bogusław Linda. Premiera musicalu odbyła się 30 stycznia 1991 w warszawskim Teatrze Dramatycznym, a 16 kwietnia 1992 zagrano go po raz pierwszy w „Minskoff Theatre” na Broadwayu. Metro zostało nominowane do Tony Award za najlepszą partyturę teatralną w sezonie 1991/1992. 22 października 1999 wystawił premierowo Metro w Moskwie, a później także w Petersburgu, zaś w 2001 otrzymał za ten spektakl najważniejszą nagrodę kulturalną w Rosji – Złotą Maskę – dla najlepszego reżysera w sezonie 1999/2000 we wszystkich rodzajach sztuki teatralnej (dramat, balet, opera, operetka, musical). mały|Józefowicz Wyreżyserował i stworzył choreografie do wielu innych spektakli, m.in. do polskich inscenizacji musicali: Piotruś Pan, Romeo i Julia oraz do komedii muzycznej Panna Tutli Putli na podstawie dramatu Witkacego, sztuk: Halka, Krakowiacy i górale i Zemsta nietoperza oraz do opery Rogera Watersa Ça Ira (2006). Przygotował choreografię i wyreżyserował musicale: Prorok (Petersburg) i Czarownice z Eastwick (Moskwa). 31 grudnia 2011 w warszawskiej Hali Torwar wystawił premierowo spektakl Polita, pierwszy na świecie musical realizowany w technologii 3D live. Spektakl doczekał się rosyjskiej wersji, której premiera miała miejsce 18 grudnia 2013 w Petersburgu. Redakcja „Die Welt” stwierdziła, że „rewolucyjny projekt” Józefowicza jest „początkiem nowej ery światowego musicalu”. Następnie zrealizował kolejne spektakle w technologii 3D live: Pola Negri (Moskwa, Petersburg, Stuttgart), Julietta&Romeo (Petersburg) i Piotruś Pan (TM Gdynia).
W 2006 był jurorem w programie Polsatu Show!Time. Od września do listopada 2007 wraz z Nataszą Urbańską prowadzili autorski program taneczno-muzyczny Przebojowa noc emitowany na TVP1. Program został zrealizowany na podstawie serii widowisk artystycznych tzw. Wieczorów w Buffo wystawianych w „Studio Buffo”. Również w 2007 stworzyli dla TVP1 kolejny, wspólny projekt, Złota sobota. W 2009 opracował prezentację sceniczną występu Piotra Jełfimaua, reprezentanta Białorusi w 54. Konkursie Piosenki Eurowizji w Moskwie. Piosenkarzowi początkowo nie spodobały się pomysły polskiego reżysera, dlatego zrezygnował z jego usług, ale kilka dni później ogłoszono wznowienie współpracy. Od września do listopada 2011 był jurorem w 13. edycji programu TVN Taniec z gwiazdami.
11 kwietnia 2014 został odznaczony srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, a 7 lutego 2020 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za „wybitne osiągnięcia w pracy artystycznej i twórczej”.
Życie prywatne Dwukrotnie żonaty. W 1981 poślubił tancerkę Danutę, z którą ma dwoje dzieci: Kamilę (ur. 1983) i Jakuba (ur. 9 marca 1993). 16 sierpnia 2008 poślubił aktorkę i piosenkarkę Nataszę Urbańską, z którą ma córkę, Kalinę (ur. 2008).
Filmografia obsada: 1981: Miłość ci wszystko wybaczy jako tancerz (stepowanie) 1982–1986: Blisko, coraz bliżej 1984: Kilka scen z życia Glebowa 1985: C.K. Dezerterzy jako żołnierz 1985: Pewnego letniego dnia 1986: Bohater roku jako baletmistrz Kajtek 1987: Trójkąt bermudzki jako kumpel z wieczoru kawalerskiego 1988: Nowy Jork, czwarta rano jako Józek Polański 1988: Oszołomienie jako tancerz, wykonawca wyroku na Czerkańskiej 1993: Kraj świata jako „nerwowy” mężczyzna w łańcuchu 1995: Gracze jako Jan Gracz 1997: Sztos jako Adaś, przyjaciel Eryka 2001: Poranek kojota jako Dziki, szef mafii 2002: Superprodukcja jako Paweł Dziobak 2008: Małgosia contra Małgosia 2011: Sztos 2 jako Adaś, przyjaciel Eryka obsada (gościnnie): 1997–2006: Klan jako on sam 2005: Fala zbrodni jako Lipiński „Lipa” (odc. 32) 2005–2006: Niania jako Gwiazda
Ważniejsze opracowania choreograficzne i reżyseria przedstawień teatralnych Złe zachowanie (1984) – Teatr Ateneum, reż. A. Strzelecki Brel – Teatr Ateneum, reż. W. Młynarski Hemar – Teatr Ateneum, reż. W. Młynarski Wysocki – Teatr Ateneum, reż. W. Młynarski Cabaretro – Teatr Rampa, reż. A. Strzelecki Sweet Fifties – Teatr Rampa, reż. A. Strzelecki Panna Julia Augusta Strindberga (1988) – Teatr Powszechny, reż. A. Wajda Czerwony stoliczek – Teatr Rampa, reż. A. Strzelecki Muzykoterapia – Teatr Rampa, reż. A. Strzelecki Zimy Żal (1988) – Teatr Rampa, reż. M. Umer Big Zbig Show – Teatr Rampa, reż. M. Umer Metro (30 stycznia 1991) – Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy, reż. J. Józefowicz Musical Metro (16 kwietnia 1992) – Minskoff Theatre, reż. J. Józefowicz Musical Metro – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Musical Metro (22 października 1999) – Operetka Moskiewska, reż. J. Józefowicz Mein Kampf – Teatr Ateneum w Warszawie Wdowy – Teatr Współczesny w Warszawie Kubuś fatalista – Teatr Ateneum w Warszawie Molier M. Bułhakowa – Teatr im. Osterwy w Lublinie Pożegnanie jesieni – Teatr Słowackiego w Krakowie Witwen – Teatr w Wiedniu, reż. Erwin Axer Dybuk – Teatr w Tel Awiev Halka Stanisława Moniuszki (16 grudnia 1995) – Teatr Wielki w Warszawie, reż. Maria Fołtyn Otello Giuseppe Verdiego (3 listopada 1998) – Theater am Goetheplatz w Bremie, reż. Andrzej Woron Martwe dusze Gogola (1998) – Volksbühne, Berlin, reż. Andrzej Woron Mahagony Bertolta Brechta i Kurta Weila – Theater am Goetheplatz w Bremie, reż. Andrzej Woron Koniec początku – Teatr Współczesny w Warszawie Tango Sławomira Mrożka (23 maja 1997) – Teatr Polski w Szczecinie, reż. Stanisław Świder Tango Sławomira Mrożka (14 czerwca 1997) – Teatr Współczesny w Warszawie, reż. M. Englert Pastorałki góralskie – koncert (grudzień 1996) – Teatr Wielki w Warszawie, reż. J. Józefowicz Ogrody czasu, według dramatów i wierszy Federica Garcii – Teatr Polski w Szczecinie Cztery koty, czyli pies z kulawą nogą, hiszpański wieczór kabaretowy – Teatr Polski w Szczecinie Pan Tadeusz Adama Mickiewicza (29 września 1996) – Teatr Polski w Szczecinie, reż. Bartłomiej Wyszomirski Latający cyrk Monty Pythona – Teatr Polski w Szczecinie, reż. A. Opatowicz Zemsta Aleksandra Fredry – Teatr Polski w Szczecinie, reż. J. Józefowicz Wesele Stanisław Wyspiański (wrzesień 2000) – Teatr Polski w Szczecinie, reż. J. Józefowicz Do grającej szafy grosik wrzuć... – piosenki z lat 50. (czerwiec 1993) – Teatr w Opolu, reż. J. Józefowicz Grosik 1 – piosenki z lat 50. (4 września 1993) – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Nie opuszczaj mnie... – piosenki Jacques’a Brela (7 stycznia 1994) – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Bajor w Buffo (6 kwietnia 1994) – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Wielkoludy Andrzeja Maleszki (7 maja 1994) – Studio Buffo, reż. O. Stokłosa Elvis (21 stycznia 1995) – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Grosik 2 – piosenki z lat 60. (27 lutego 1995) – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Przeboje (30 kwietnia 1995) – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Tyle Miłości – piosenki z lat 20. i 30. (16 marca 1996) – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Zbiga żal (14 maja 1996) – Studio Buffo, reż. M. Umer Obok nas – piosenki z lat 70. (24 października 1997) – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Katarzyna Groniec – koncert (28 marca 1998) – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Crazy for You George’a Gershwina i Kena Ludwiga (29 stycznia 1999) – Teatr Muzyczny Roma, reż. W. Kępczyński Przeżyj to sam – piosenki z lat 80. (17 kwietnia 1999) – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Piotruś Pan (27 lutego 2000) – Teatr Muzyczny Roma, reż. J. Józefowicz 1000 x Metro (30 maja 2000) – Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy, reż. J. Józefowicz Niedziela na głównym – piosenki W. Młynarskiego (18 marca 2001) – Teatr Polski we Wrocławiu, reż. J. Józefowicz Niedziela na głównym – piosenki W. Młynarskiego (29 kwietnia 2001) – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Ukochany Kraj..., czyli PRL w piosence (19 lutego 2002) – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Czarownice z Eastwick (13 marca 2003) – Teatr Kinoaktora w Moskwie, reż. J. Józefowicz Panna Tutli Putli premiera 17 i 18 maja 2004, w Studio Buffo, w Warszawie, libretto – Stanisław Ignacy Witkiewicz, muzyka – Janusz Stokłosa, scenografia – Magdalena Maciejewska, inscenizacja, choreografia i reżyseria – J. Józefowicz Wieczór rosyjski – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Musical Romeo i Julia prapremiera światowa 8 października 2004, muzyka – Janusz Stokłosa, libretto – J. Józefowicz, inscenizacja, choreografia i reżyseria – J. Józefowicz, asystenci: Natasza Urbańska, Barbara Deska, Monika Ambroziak Wieczór włoski (18 lutego 2005) – Studio Buffo, reż. J. Józefowicz Wieczór francuski – Studio Buffo, 10 grudnia 2005 Zemsta nietoperza – J. Strauss (18.12.2005), Opera Krakowska, reż. J. Józefowicz Musical po polsku... – reż. J. Józefowicz, 2006 Koncert z okazji rocznicy strajków w Ursusie, reż. J. Józefowicz, 2006 Wieczór amerykański – Studio Buffo, 22 grudnia 2006 Ça Ira – muzyka Roger Waters – Teren Międzynarodowych Targów Poznańskich w Poznaniu, 25 sierpnia 2006, reż. J. Józefowicz Ça Ira w Kijowie – 16 grudnia 2006, reż. J. Józefowicz Ça Ira w Teatrze Wielkim w Poznaniu – 31 grudnia 2006, reż. J. Józefowicz Koncert z okazji obchodów 200. rocznicy powstania Księstwa Warszawskiego na warszawskiej Agrykoli – reż. J. Józefowicz Musical Prorok w Mińsku i w Petersburgu – 2007, reż. J. Józefowicz, asystenci: Natasza Urbańska, Opera Krakowiacy i górale – (27.10.2007)Opera Narodowa, reż. J. Józefowicz Wieczór latynoski – Studio Buffo, 13 lutego 2008 Wieczór brytyjski – Studio Buffo, 25 stycznia 2009, reż. J. Józefowicz Karuzela marzeń – Studio Buffo, 22 marca 2009, reż. J. Józefowicz Wieczór polski – Studio Buffo, 11 listopada 2009, reż. J. Józefowicz Wieczór bałkański – Studio Buffo, 23 listopada 2010, reż. J. Józefowicz Musical POLITA pierwszy musical 3D na świecie – Bydgoszcz, hala Łucznika 4 grudnia 2011 – światowa premiera, reż. J. Józefowicz