Gambit budapeszteński – otwarcie szachowe oznaczone kodem ECO A51-52, którego wyjściowa pozycja powstaje po posunięciach: d4 Sf6 c4 e5
Debiut ten znany był co najmniej od końca XIX wieku, ale swą nazwę zawdzięcza budapeszteńskim szachistom Istvánowi Abonyi'emu, Zsigmondowi Barászowi i Gyuli Breyerowi, którzy w 1917 r. poddali go gruntownej analizie. Wkrótce grany był przez znanych arcymistrzów, szybko jednak znaleziono dla białych drogi do uzyskania przewagi.
Czarne już w tak wczesnym stadium gry poświęcają piona w zamian za inicjatywę, białe jednak zwracając go w stosownym momencie, uzyskują lepszą pozycję.
Współcześnie w partiach silnych szachistów gambit budapeszteński spotykany jest rzadko, regularnie stosuje go australijski arcymistrz Ian Rogers.
Wybrana literatura Tim Harding (1996), The fighting Fajarowicz, Chess Digest, Lew Gutman (2004), Budapest Fajarowicz: The Fajarowicz-Richter Gambit in Action, Batsford, Timothy Taylor (2009), The Budapest Gambit, Everyman Chess,
Linki zewnętrzne Chess Database
Kategoria:Gambity