Vlastimil Hort (ur. 12 stycznia 1944 w Kladnie, zm. 12 maja 2025 w EitorfVlastimil Hort ist gestorben.) – czechosłowacki szachista, od 1985 r. obywatel niemiecki, pretendent do tytułu mistrza świata w szachach.
Kariera szachowa thumb|left|200px|Vlastimil Hort, Wijk aan Zee 1973 Pierwsze sukcesy odniósł w mistrzostwach Czechosłowacji juniorów, dwukrotnie (w latach 1960 i 1962) zdobywając tytuły mistrza kraju. W roku 1962 otrzymał tytuł mistrza międzynarodowego, a trzy lata później – arcymistrza. W roku 1964 wystąpił w turnieju strefowym w Kecskemét, gdzie podzielił miejsce VII – VIII. W kolejnej eliminacji do mistrzostw świata, turnieju strefowym w Halle w roku 1967 zajął II miejsce i zakwalifikował się do turnieju międzystrefowego w Sousse, w którym podzielił VI – VIII miejsce i wystąpił w dogrywce o jedno miejsce premiowane awansem do meczów pretendentów (w rozegranym w Los Angeles barażu zajął drugie miejsce i nie awansował do grona pretendentów)1967 Sousse Interzonal Tournament.. Starty w dwóch kolejnych turniejach międzystrefowych (Palma de Mallorca 19701970 Palma de Mallorca Interzonal Tournament. i Petrópolis 19731973 Petropolis Interzonal Tournament.) również nie przyniosły sukcesu w postaci awansu do meczów pretendentów.
Największy sukces osiągnął w roku 1976, zajmując w turnieju międzystrefowym w Manili III miejsce i zdobywając awans do ósemki pretendentów1976 Manila Interzonal Tournament.. Rozegrany w roku 1977 w Reykjavíku ćwierćfinałowy mecz przeciwko Borysowi Spasskiemu zakończył się po bardzo zaciętej walce jego porażką w stosunku 7½ – 8½1976-78 Candidates Matches..
W latach 1960–1984 reprezentował Czechosłowację na 11 szachowych olimpiadach, siedmiokrotnie na I szachownicy. Największym sukcesem zakończył się występ w roku 1982 w Lucernie, gdzie wraz z drużyną zdobył srebrny medal olimpijski. W swoim dorobku posiada również dwa medale indywidualne – srebrny (za rezultat 14½ pkt z 18 partii na I szachownicy w roku 1972 w Skopje) oraz brązowy (zdobyty w roku 1962 w Warnie na szachownicy III). Po zmianie obywatelstwa jeszcze trzykrotnie wystąpił na olimpiadach (w latach 1988–1992). Łącznie w turniejach olimpijskich rozegrał 197 partie, zdobywając 125½ pktOlimpBase..
Był pięciokrotnym mistrzem Czechosłowacji (1970, 1971, 1972, 1975, 1977 i 1984)Historie MČR mužů. oraz trzykrotnie (1987, 1989 i 1991) zwyciężał w mistrzostwach Niemiec. Od początku swojej szachowej kariery był zawodnikiem bardzo aktywnym. Wystąpił w niezliczonej liczbie turniejów (zwyciężając w ponad 20), m.in. w meczu ZSRR – reszta świata, rozegranym w roku 1970 w Belgradzie, w którym pokonał na IV szachownicy Lwa Poługajewskiego w stosunku 2½ – 1½. Wielokrotnie występował również na turniejach w Polsce, m.in. trzykrotnie w memoriałach Akiby Rubinsteina, zwyciężając w roku 1977.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1977 r., z wynikiem 2620 punktów dzielił wówczas (wspólnie z Lwem Poługajewskim i Michaiłem Talem) 6-8. miejsce na światowej liście FIDEFIDE rating history :: Hort, Vlastimil..
„Metoda Horta” Vlastimil Hort jest autorem oryginalnej metody ustalania wysokości nagród pieniężnych w przypadku dzielenia miejsc (przy równej liczbie punktów z gry), nazwanej jego nazwiskiem (metoda Horta).
Przykład: zawodnicy na miejscach II, III i IV uzyskali w końcowej tabeli równą liczbę punktów z gry; miejsca zostały ustalone na podstawie punktacji pomocniczej, ale regulamin przewidywał podział nagród finansowych wg metody Horta, regulamin przewidywał nagrodę pieniężną za II m. – 2000 zł, za III m. – 1500, zł, za IV m. – 1300 zł (suma tych trzech nagród wynosi 4800 zł), najpierw tę sumę dzieli się na dwie połowy, czyli 2×2400 zł; podobnie wszystkie trzy nagrody również dzieli się na dwie połowy, czyli 2×1000, 2×750 i 2×650 zł, pierwszą połówkę nagród rozdziela się sprawiedliwie pomiędzy zainteresowanych, czyli 2400:3=800 zł, drugą połówkę sumy nagród otrzymują zawodnicy według kolejności miejsc punktacji pomocniczej; w sumie zawodnik A otrzyma 800+1000=1800 zł, B – 800+750=1550 zł, C – 800+650=1450 zł, ogólna suma pozostaje bez zmian, czyli 1800+1550+1450 = 4800 zł. Dzięki tej metodzie, najwyżej zaszeregowany zawodnik nieco traci z regulaminowej nagrody, a zaszeregowany najniżej – trochę zyskuje.
Przypisy
Bibliografia ChessBase Megabase 2007 W. Litmanowicz, J. Giżycki, Szachy od A do Z, tom I, Warszawa 1986, s. 361–362
Linki zewnętrzne
Kategoria:Czescy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Czechosłowaccy szachiści Kategoria:Niemieccy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Szachiści XX wieku Kategoria:Niemcy pochodzenia czeskiego Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Zmarli w 2025 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kladnie Kategoria:Szachiści SG Porz Kategoria:Szachiści SG Luzern Kategoria:Szachiści SF Reichenstein Kategoria:Szachiści Rétiego Zurych