Jerzy Znamierowski (ur. 9 grudnia 1895 w Sosnowcu, zm. 12 grudnia 1991 w Toruniu) – polski filozof, teozof i antropozof.
Był synem Stanisława, urzędnika komory celnej, i Leokadii z Andrzejewskich, guwernantki.
Członek Polskiego Towarzystwa Teozoficznego i wileńskiej loży zakonu „Le Droit Humain". Wyznawca związanego z teozofami Kościoła liberalno-katolickiego. W 1949 r. aresztowany w Wilnie przez sowieckie organy bezpieczeństwa i skazany na dziesięć lat pobytu w łagrze za propagowanie antropozofii. W 1957 r. przyjechał w nowe granice Polski w ramach ostatniej fali wysiedleń ludności z przedwojennych wschodnich ziem polskich i zamieszkał w Toruniu.
Siostra Jerzego Maria Znamierowska-Prüfferowa była etnografem.
Bibliografia
Jerzy Aleksander Znamierowski w Encyklopedii Szkoły Lwowsko-Warszawskiej
Kategoria:Teozofowie Kategoria:Polscy antropozofowie Kategoria:Polscy wolnomularze Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich łagrów 1945–1989 Kategoria:Polacy wysiedleni z Kresów Wschodnich w latach 1955–1959 Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1991