Dialekt prowansalski (, ) – etnolekt z grupy romańskich, używany w południowej Francji.
W tradycyjnym ujęciu nazwa ta odnosi się do wszystkich dialektów, które wywodzą się ze średniowiecznego langue d'oc (oprócz języka katalońskiego i ewentualnie gaskońskiego). Przy takim rozumieniu określenie „język prowansalski” jest równoznaczne z terminem język oksytański.
W zagranicznej lingwistyce można jednak od pewnego czasu zauważyć tendencję do zawężenia znaczenia terminu „język prowansalski”. Pierre Bec zaproponował, żeby odnosić go jedynie do: języka średniowiecznych trubadurów, języka felibrów takich jak Frédéric Mistral, współczesnych gwar z regionu ProwansjiPierre Bec, Manuel pratique de philologie romane, Paris 1970, s. 400 i nn.. Zgodnie z tym postulatem, nazwa obejmuje tylko jeden z obecnie używanych dialektów oksytańskich o następującym zasięgu terytorialnym: Prowansja i region Nîmes w Langwedocji).
Dialekt ten obejmuje szereg subdialektów: nicejski (niçard, niçois) nadmorski (maritime provençal) z gwarami: marsylska (marseillais) tulońska (toulonnais) varois rodański (rhodanien) z gwarą Nîmes: nimois Żaden z subdialektów nie pełni funkcji języka standardowego. Niemniej jednak język prowansalski ma bogatą tradycję literacką (p. język oksytański). W coraz większym stopniu jest wypierany przez język francuski i język włoski.
Przypisy
Kategoria:Języki zachodnioromańskie Kategoria:Langues d'oc Kategoria:Języki zagrożone we Francji