Zaborski Park Krajobrazowy () – park krajobrazowy, położony na kaszubskich Zaborach, na terenach gmin: Chojnice i Brusy. Jego powierzchnia liczy obecnie 340,26 km². Na terenach leśnych gospodarują nadleśnictwa: Rytel, Przymuszewo oraz Czersk.
Historia Został utworzony w 1990 roku pod nazwą Chojnicki Park Krajobrazowy, obecną nazwę otrzymał w roku 1991. Powierzchnia Parku wynosiła wówczas 312,79 km², zaś jego otulina zajmowała 75,36 km². W 1996 roku z części Parku, w rejonie Strugi Siedmiu Jezior, utworzono na powierzchni 46,13 km² Park Narodowy „Bory Tucholskie”. W 1998 roku Zaborski Park Krajobrazowy powiększono o obszar otuliny.
Od 2010 roku wchodzi w skład Rezerwatu Biosfery Bory Tucholskie. W tym samym roku wszedł w skład nowo utworzonego Pomorskiego Zespołu Parków Krajobrazowych.
Struktura 63,31% powierzchni parku – lasy 23,53% powierzchni parku – grunty rolne 12,54% powierzchni parku – wody
Wody thumb|250px|Brda w zachodniej części parku W granicach parku znajduje się około 50 jezior. Do największych i najgłębszych należy Jezioro Charzykowskie. Należy ono jak Jezioro Długie, Karsińskie, Witoczno, Kosobudno i Łąckie, do jezior rynnowych, najczęściej przepływowych. W Parku Zaborskim można spotkać, charakterystyczne dla tego terenu, oligotroficzne jeziora lobeliowe z kryształowo czystą wodą i ubogie pokarmowo oraz małe jeziorka dystroficzne bogate w związki humusowe.
Przez Park przepływają również rzeki. Największa to Brda, mniejsza Zbrzyca oraz niewielkie rzeczki płynące w dolinach o wysokich krawędziach porośniętych lasem – Kulawa i Kłonecznica.
Roślinność W parku przeważają lasy sosnowe, jednak na glebach powstałych z glin morenowych rosną naturalne lasy typu grądowego z bogatym runem. Uzupełnia je bogata roślinność, w tym relikty pochodzenia polodowcowego na przykład: turzyca strunowa, bażyna czarna, skalnica torfowiskowa, zimoziół północny oraz kilka gatunków mszaków. Bywa tu wyka kaszubska. W jeziorach lobeliowych występują rzadkie rośliny wodne: stroiczka jeziorna, poryblin jeziorny, elisma wodna, jeżogłówka pokrewna.
Ochrona przyrody Istniejące rezerwaty przyrody thumb|250px|Fragment rezerwatu Dolina Kulawy z dawnymi miejscami eksploatacji kredy Jezioro Nawionek – zbiornik typu lobeliowego o głębokości 11 m z ciekawymi roślinami Jezioro Laska – zbiornik typu eutroficznego, przez który przepływa rzeka Zbrzyca. Jezioro charakteryzuje się bogatą roślinnością zanurzeniową oraz szuwarną. Bagno Stawek – zarastające jeziorko o powierzchni 40,8 ha z torfowiskiem i ciekawymi skupiskami roślin. Jezioro Małe Łowne – zbiorowisko turzycowo-mszarne. Łączna powierzchnia rezerwatu z fragmentem lasu jeziorkiem i bagnem wynosi 37,83 ha. Piecki – rezerwat chroniący niewielkie jeziorka leśne, położone wśród pagórków i bagien. Dolina Kulawy – rezerwat torfowiskowy powołany w 2009 roku Moczadło – rezerwat wodny powołany w 2010 roku Kruszynek – rezerwat torfowiskowy powołany w 2014 roku
Projektowane rezerwaty przyrody Buczyna Charzykowska Buczyna nad Jeziorem Miłachowo Dolina jezior rynnowych
Inne powierzchniowe formy ochrony przyrody Zaborski Park Krajobrazowy otacza całkowicie obszar Parku Narodowego „Bory Tucholskie”, którego otulina wchodzi w skład parku krajobrazowego. Teren parku krajobrazowego pokrywa się z fragmentami obszarów specjalnej ochrony ptaków „Bory Tucholskie” (PLB220009) oraz „Wielki Sandr Brdy” (PLB220001) i obejmuje częściowo lub całkowicie specjalne obszary ochrony siedlisk „Sandr Brdy” (PLH220026), „Doliny Brdy i Chociny” (PLH220058), „Czerwona Woda pod Babilonem” (PLH220056), „Las Wolność” (PLH220060) i „Ostoja Zapceńska” (PLH220057).
Ponadto na terenie Parku zlokalizowanych jest aż 99 użytków ekologicznych.
Przypisy Interaktywna mapa na stronie Geoserwisu GDOŚ
Linki zewnętrzne
Kategoria:Parki krajobrazowe w województwie pomorskim Kategoria:Powiat chojnicki