Aleksander Tomasz Działyński herbu Ogończyk (ur. 1683, zm. 1739) – biskup pomocniczy kujawski, kanonik gnieźnieńskiej kapituły katedralnej, proboszcz łowicki i złotowskiPrałaci i kanonicy katedry metropolitalnej gnieźnieńskiej od roku 1000 aż do dni naszych. Podług źródeł archiwalnych, opracował Jan Korytkowski, t. I, Gniezno 1883, s. 240., kanclerz kapituły włocławskiejPiotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 88..
Był synem Pawła i Magdaleny Leszczyńskich, wnukiem Zygmunta. W 1714 został kanonikiem poznańskim, później gnieźnieńskim w 1718. 7 lutego 1717 przyjął święcenia kapłanskie. W 1724 dostał nominację na proboszcza łęczyckiego. Od 1729 był kanonikem kujawskim oraz proboszczem Ławiska od 1729. 23 grudnia 1737 prekonizowany biskupem tytularnym Axiere oraz biskupem pomocniczym kujawskim. W 1737 ufundował nowy, drewniany kościół w Dulsku.
Pochowany w katedrze Wniebowzięcia NMP we WłocławkuKrzysztof Rafał Prokop, Nekropolie biskupie w nowożytnej Rzeczypospolitej (XVI–XVIII w.), Kraków-Warszawa 2020, s. 145..
Przypisy
Kategoria:Biskupi koadiutorzy i pomocniczy I Rzeczypospolitej Kategoria:Duchowni katoliccy – szlachta I Rzeczypospolitej Aleksander Działyński Kategoria:Biskupi włocławscy Kategoria:Kanclerze włocławskiej kapituły katedralnej Kategoria:Kanonicy gnieźnieńskiej kapituły katedralnej Kategoria:Kanonicy poznańscy Kategoria:Pochowani w bazylice katedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Włocławku Kategoria:Prepozyci łęczyckiej kapituły kolegiackiej Kategoria:Prepozyci łowickiej kapituły kolegiackiej Kategoria:Urodzeni w 1683 Kategoria:Zmarli w 1739