thumb|242px|Kościół w Bączalu Dolnym, 1928 rok thumb|242px|Wnętrze zabytkowego kościoła thumb|242px|Bryła kościoła – widok od prezbiterium 242px|thumb|Kościół św. Mikołaja z Bączala Dolnego thumb|242px|Kościół z Bączala Dolnego (1667) – miniatura w Centrum Kultury Ekumenicznej w Myczkowcach (Bieszczady) thumb|242px|Kamień pamiątkowy przy kościele thumb|242px|Letnie otoczenie kościoła św. Mikołaja Kościół św. Mikołaja w Bączalu Dolnym – drewniany, późnogotycki kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem św. Mikołaja Biskupa, wybudowany najpóźniej w 1667 roku w Bączalu Dolnym koło Jasła, w latach 70. XX wieku przeniesiony do Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku, umieszczony w sektorze pogórzańskim.

Kościół stanowi typowy przykład małopolskiego kościoła drewnianego i jest jednocześnie jednym z najcenniejszych zabytków drewnianej architektury sakralnej południowo-wschodniej PolskiRaport o stanie zagospodarowania województwa podkarpackiego, dziedzictwo kulturowe, Rzeszów 2009.

Historia Kościół jako główna świątynia parafii pw. św. Mikołaja w Bączalu Dolnym, wraz z XIV-wieczną kryptą, został wybudowany najpóźniej w 1667 roku o charakterze obronnym z fundacji ówczesnego właściciela ziem klucza bączalskiego – Jana Łętowskiego. Poświęcony w 1639 przez biskupa Tomasza Oborskiego i uroczyście konsekrowany w 1669 roku zapewne przez biskupa krakowskiego Andrzeja Trzebickiego bądź Mikołaja Oborskiego. Niektóre źródła wskazują, że w XV wieku oraz od końca XVIII do połowy XIX wieku kościół oraz siedziba parafii położone były na terenie należącym do Bączala Górnego. W 1848 do korpusu kościoła dobudowano murowaną kaplicę o powierzchni 30m2. Świątynia poddana została restauracji w 1865 oraz w 1974 roku.

Kościół i jego wartość architektoniczno-zabytkowa zostały dostrzeżone przez historyków sztuki i konserwatorów już pod koniec XIX wieku m.in. przez Stanisława Tomkowicza z Krakowa (1896) czy prof. Tadeusza Szydłowskiego (1928), czyli w czasach kiedy liczne wówczas drewniane świątynie nie budziły wielkiego zainteresowania.

Kościół jako obiekt zabytkowy Od 1959 roku jest wpisany do rejestru zabytków, jako jeden z trzech pierwszych obiektów zabytkowych w powiecie jasielskim (po gotyckim kościele pw. Trójcy Świętej w Bieździedzy z XV wieku, od 1954 w rejestrze zabytków i kolegiacie Wniebowzięcia NMP w Jaśle z 1446, od 1956 w rejestrze zabytków), będąc jednocześnie jedną z pierwszych na Podkarpaciu świątyń drewnianych (kościoły i cerkwie) oficjalnie uznanych za mające wartość zabytkową.

Do 1974 stał w sąsiedztwie wybudowanego w latach 1957–1959 w stylu narodowym z elementami modernizmu kościoła Imienia Maryi w Bączalu Dolnym. Obecnie, od 1975 roku jako zabytek wysokiej klasy znajduje się w Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku stanowiąc jeden ze sztandarowych eksponatów skansenu.

Korpus główny Były kościół z Bączala Dolnego jest dużą, orientowaną, drewnianą świątynią wzniesioną w tradycji gotyckiej z bali jodłowych ciosanych toporem, na kamiennej podmurówce, o charakterze obronnym (długość od wejścia do tylnej ściany prezbiterium wynosi 20 metrów, a szerokość nawy 10 metrów). Posiada trójdzielną sylwetkę, zamknięte trójbocznie prezbiterium i nawę w konstrukcji zrębowej, zakrystię o wymiarach 5 metrów na 3 metry i skarbczyk oraz przyległą wieżę w konstrukcji słupowo-ramowej, ściany wzmocnione lisicami i dach jednokalenicowy, nad wieżą – namiotowy. Otoczony podcieniami. Oświetlenie wnętrza budowli zapewnia ciąg pięciu okien tylko w południowej ścianie korpusu. Uroku dodają jej podbite gontem dachy i ściany, z wieżyczką na sygnaturkę, również w całości pokrytą gontem. Aktualnie świątynia ta znajduje się w Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku.

Wnętrze Spośród gotycko-barokowego wystroju wnętrza świątyni na uwagę zasługują: barokowy ołtarz główny z obrazem przedstawiającym św. WalentegoDrugi z obrazów – obraz św. Mikołaja znajduje się w Kościele Parafialnym w Bączalu Dolnym oraz płaskorzeźba antepedium mensy ołtarzowej ukazująca Matkę Bożą, która ofiaruje szkaplerz św. Karmelitance i św. Szymonowi Stockowi, z XVII w. tabernakulum barokowe w kształcie tureckiego namiotu, późnogotycka belka tęczowa z rzeźbami Maryi i św. Jana z XVI wieku, na której widnieje napis w języku łacińskim Attendite et videte si est Dolor (pl. „Obaczcie i przypatrzcie się, czy jest boleść jako boleść moja”), barokowe ołtarze boczne: północny poświęcony Świętej Rodzinie, południowy z obrazami Przemienienia Pańskiego, a w zwieńczeniu Chrystusa Emmanuela w otoczeniu Arma Christi, krucyfiks z końca XVI wieku lub z pierwszej połowy XVII wieku z bezwłosym ChrystusemWedług podania figurę tę zrobili i umieścili ludzie uciekający z królewskiego miasta Biecza z powodu panującej tam zarazy. Jedna z większych zaraz bieckich utożsamianych z powstaniem tego krzyża miała miejsce w 1572 roku, zmarło wtedy około 1500 osób., późnorenesansowa ambona z XVII wieku, ozdobiona malowidłami z tego samego okresu wraz z późnobarokowym baldachimem zwieńczonym latarnią, późnogotycka figura Chrystusa Zmartwychwstałego ustawiona na rokokowej konsoli, późnogotyckie portale oraz okucia drzwi wejścia do zakrystii oraz wejścia południowego nawy, późnogotycka chrzcielnica ozdobiona w lilie heraldyczne, obrazy tablicowe: Cierniem Koronowanie z poł. XVI wieku, oraz trzy obrazy z XVII wieku: ukazujące św. Annę Samotrzeć, św. Antoniego Padewskiego z Dzieciątkiem o wybitnym wydźwięku ikonografii i Ukrzyżowanie opatrzone herbem fundatora – Odrowąż, w kruchcie kamienna kropielnica z XVIII wieku, bogato rzeźbione ławki, aparaty liturgiczne: umbraculum czyli ozdobna zasłona przysłaniająca monstrancję w czasie nabożeństwa, fragmenty pierwotnej polichromii namalowanej w XVII wieku, relikwie: papieża Symplicjusza i Walerego wkomponowane w architektoniczną obudowę ołtarza głównego oraz Wiktoryna w relikwiarzu ustawionym na ołtarzu Przemienienia Pańskiego, zabytkowe rzeźbione organy z poł. XVII wieku o prospekcie barokowym, który zdobi złocony ornament podtrzymywany przez parę herm, znajdują się na emporze wspartej drewnianymi filarami, w nawie bruk kamiennyBruk kamienny zrekonstruowany został na podstawie wzmianki w inwentarzu z końca XVIII wieku., w okresie bożonarodzeniowym wystawiana jest szopka ludowa autorstwa podkarpackiego rzeźbiarza Karola Breja.

Otoczenie Obiekt otoczony jest zrekonstruowanym kamiennym murkiem z dwiema bramami wejściowymi: główną – ulokowaną po stronie zachodniej i boczną po stronie północno-wschodniej. W ogrodzeniu kościoła ustawiony jest drewniany krzyż misyjny i niewielkie lapidarium z historycznymi krzyżami i kamieniami nagrobnymi, w tym Sabiny Bilińskiej z domu Pieniążek (1818–1890).

Kościół w miniaturze Kościół z Bączala Dolnego stanowi jeden z miniaturowych obiektów Centrum Kultury Ekumenicznej im. św. Jana Pawła II w Myczkowcach, które gromadzi repliki najstarszych sakralnych obiektów drewnianych z terenu Pogórza, Beskidu Niskiego i Bieszczadów wykonane w odpowiedniej skali (1:25).

Szlak architektury drewnianej Świątynia znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa podkarpackiego – Trasa nr II (sanocko-dynowska), jako jeden z głównych eksponatów w zbiorach MBL w Sanoku.

Związani z kościołem ks. Stanisław Bartmiński – pisarz, dziennikarz, kanonik honorowy jarosławskiej kapituły kolegiackiej, ks. Stanisław Czerniec – prałat, kanonik gremialny brzozowskiej kapituły kolegiackiej, ks. Antoni Dobrzański – wieloletni proboszcz bączalski, ojciec duchowy powstańców krakowskich, ks. Stanisław Kołodziej – Sługa Boży Kościoła katolickiego, męczennik, więzień Auschwitz i Dachau, Michał Łętowski – osiemnastowieczny kolator i patron kościoła, ks. Tadeusz Stugała – kanonik honorowy Kapituły Konkatedralnej w Stalowej Woli, ks. Marian Szarek – kanonik, proboszcz i rektor kościelny, ks. Ludwik Wypasek – misjonarz, kapłan ze Zgromadzenia Św. Michała Archanioła, ks. Florian Zając – kapelan AK, „kapłan wyklęty”, więzień Wronek i Rawicza w okresie PRL,

Upamiętnienie W obrębie kościoła na terenie skansenu został ustanowiony kamień pamiątkowy honorujący Aleksandra Rybickiego, twórcę i pierwszego dyrektora Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku, z okazji 100-lecia jego urodzin w 2004.

Wizerunek kościoła w kulturze polskiej Świątynia została uwieczniona na znaczku pocztowym o wartości 5 zł wyemitowanym w 1986 roku przez Pocztę Polską, w formacie 4.0 × 3.0 cm, który wieńczy inskrypcja: Kościół XVII w. – Bączal Dolny, Kościół stanowi jeden z czołowych obiektów w niemieckim reportażu o II wojnie światowej, Obraz z sylwetką drewnianego kościoła z Bączala Dolnego można zaobserwować w kadrze jednego z odcinków serialu Ojciec Mateusz, emitowanego przez Telewizję Polską. Wizerunek XVII wiecznego kościoła stanowił motyw główny na koszulkach siatkarskiego Mistrza Polski Asseco Resovii Rzeszów w sezonie ligowym 2015/2016.

Zobacz też Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku, Drewniane kościoły południowej Małopolski, Drewniane kościoły powiatu jasielskiego, Parafia Imienia Maryi i św. Mikołaja w Bączalu Dolnym.

Przypisy

Bibliografia Bączal Górny – Stanisław Syzdek, Skołyszyn 1998. Kościół na stronie internetowej MBL w Sanoku Tabliczka informacyjna na obiekcie

Kategoria:Drewniane kościoły w województwie podkarpackim Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Sanoku Kategoria:Kościoły w diecezji rzeszowskiej Kategoria:Kościoły w archidiecezji przemyskiej Kategoria:Kościoły obronne w Polsce Kościół z Bączala Dolnego Kościół z Bączala Dolnego Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Mikołaja Kategoria:Zabytkowe kościoły w Sanoku Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie jasielskim Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1975