Katarzyna II de Valois, fr. Catherine II de Valois-Courtenay (ur. 1303, zm. 20 września 1346We wszystkich źródłach podaje się rok 1346, jednak Kazimierz Chłędowski w Historiach Neapolitańskich podaje, że śmierć Katarzyny nastąpiła rok później tj. w 1347 r. ) – tytularna cesarzowa Konstantynopola od 1307 r., księżna Tarentu w latach 1313-1332 jako żona Filipa I.
Była także regentką Księstwa Achai 1332-1341 i Gubernatorem Kefaloniii 1341-1346.
Pochodzenie Była najstarszą córką hrabiego Karola Walezjusza, brata a następnie stryja kolejnych królów Francji, i jego drugiej żony Katarzyny I, tytularnej cesarzowej Konstantynopola, z kapetyńskiej gałęzi rodu de Courtenay.
Była siostrą Jana - hrabiego Chartres (zmarłego w dzieciństwie), Joanny - żony hrabiego Roberta III d’Artois i Izabeli, zakonnicy.
Miała liczne przyrodnie rodzeństwo, m.in. Filipa VI, króla Francji i Marię, księżną Kalabrii (matkę przyszłej królowej Neapolu Joanny I).
Małżeństwo W 1303 została zaręczona z Hugonem V Burgundzkim, ale w 1307 po śmierci jej matki, jej ojciec zerwał te zaręczyny. W ocenie Karola Walezjusza Hugon nie był wystarczająco silnym kandydatem, który mógłby pomóc w odzyskaniu tronu Konstantynopola.
W 1312 Katarzyna została zaręczona z księciem Tarentu Filipem. Dyspensa papieska została wydana 19 maja 1313. 29 lipca 1313 w Fontainebleau odbył się ich ślub.
Jej kochankiem był Niccolò Acciaiuoli.
Intrygi na dworze królewskim w Neapolu W 1345 r. ofiarą zabójstwa padł mąż królowej Neapolu Joanny I, królewicz węgierski i książę Kalabrii Andrzej Andegaweński. Według niektórych źródeł inicjatorami tego zabójstwa była Katarzyna i jej młodszy syn Ludwik. Wspólnikiem Katarzyny i Ludwika był Karol d'Artois, bękart króla Roberta I Mądrego wraz z synem Bertrandem.
Kronikarz Domenica da Gravina twierdził, że Katarzyna otruła księżną-wdowę Durazzo, Agnes Périgord. Powodem zabójstwa miały być rosnące wpływy Agnes na dworze królewskim spowodowane zainicjowaniem małżeństwa Marii, młodszej siostry i ówczesnej dziedziczki królowej Joanny I, z synem Agnes, Karolem, co Katarzyna postrzegała jako zagrożenie dla pozycji własnych synów.
Potomstwo Filip i Katarzyna mieli pięcioro dzieci:
Roberta z Tarentu (1319–1364), księcia Tarentu, tytularnego cesarza Konstantynopola jako Robert II, Ludwika (1320–1362), męża Joanny I, królowej Neapolu, Małgorzatę (1325–1380), matkę Jakuba de Baux, księcia Achai, tytularnego cesarza Konstantynopola, Marię (1327–?, zmarła młodo), Filipa II z Tarentu (1329–1373), księcia Tarentu, tytularnego cesarza Konstantynopola jako Filip III.
Herby x150pxksięstwa Achaix150pxCesarstwa Łacińskiego
Przypisy
Kategoria:Walezjusze Kategoria:Władcy Cesarstwa Łacińskiego Kategoria:Urodzeni w 1303 Kategoria:Zmarli w 1346