Domna – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, notowane w Polsce już od 1438 rokuW. Taszycki (red.), Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 1 z. 3, (Ciemek-Dźwiżeń). Wrocław•Warszawa•Kraków•Gdańsk 1967, wywodzące się od łacińskiego przydomka Domna, pochodzącego od celt. Domnus, Donnus lub łac. Dominus ("Pan")M. Malec (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych t. 2, Kraków 1995, .
Domna imieniny obchodzi: 2 czerwca, jako wspomnienie św. Domny, wspomninanej razem ze śwśw. Blandyną i Fotynem oraz innymi towarzyszamiHeiligenlexikon, por. Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 2, Kraków 1997, , kol. 355 28 grudnia, jako wspomnienie św. Domny, męczennicy z Nikomedii razem ze św. Teofilą i innymi towarzyszamiKatolsk.no, por. H. Fros, F. Sowa Księga imion i świętych t. 4, Kraków 2000, , kol. 392.
Zobacz też Julia Domna – cesarzowa rzymska
Przypisy
Kategoria:Żeńskie imiona łacińskie