(5905) Johnson – planetoida z pasa głównego asteroid.

Odkrycie Planetoida została odkryta 11 lutego 1989 roku przez amerykańską astronom Eleanorę Helin. Nazwa planetoidy pochodzi od Lindleya N. Johnsona, członka zespołu śledzenia planetoid bliskich Ziemi w NASA. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (5905) 1989 CJ1.

Orbita Orbita (5905) Johnson nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 27,51°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 2 lat i 234 dni, krążąc w średniej odległości 1,91 j.a. od Słońca. Mimośród orbity tej planetoidy to 0,07.

Właściwości fizyczne Johnson ma średnicę ok. 4,7 km. Jego jasność absolutna to 14,0. Okres obrotu tej planetoidy wokół własnej osi to 3 godziny i 47 minut.

Księżyc planetoidy Na podstawie obserwacji analizy jasności krzywej blasku zidentyfikowano w pobliżu tej asteroidy naturalnego satelitę. Odkrycia tego dokonali w kwietniu 2005 roku B. Warner, P. Pravec, P. Kusnirak, D. Pray, A. Galad, S. Gajdos, P. Brown oraz Z. Krzeminski. Obydwa składniki obiegają wspólny środek masy w czasie ok. 21,785 godziny. Johnson znajduje się w odległości ok. 4,5 km, a jego satelita ok. 11 km od barycentrum. Średnia odległość obydwu składników od siebie to ok. 14,5 km.

Satelita został tymczasowo oznaczony S/2005 (5905) 1.

Zobacz też lista planetoid 5001–6000 lista ponumerowanych planetoid lista planetoid z księżycami

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Nazwane planetoidy Kategoria:Planetoidy pasa głównego Kategoria:Planetoidy odkryte w 1989 roku