Raport U Thanta – raport przedstawiony na sesji Zgromadzenia Ogólnego w dniu 26 maja 1969 przez Sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych U Thanta, zatytułowany Problemy ludzkiego środowiska (ang. The problems of human environment) wyrażony w rezolucji nr 2398.

Charakterystyka raportu Dokument ten po raz pierwszy w historii prezentował opinii publicznej dane wskazujące na zniszczenie środowiska naturalnego i jego niekorzystne konsekwencje, wzywał wszystkie kraje do racjonalnego korzystania z zasobów Ziemi i do wysiłków na rzecz ochrony ekosystemu.

Zawierał on wykaz zagrożeń istotnych dla całej ludzkości i wzywał do współpracy w rozwiązywaniu ich przez całą społeczność międzynarodową. W ten sposób po raz pierwszy na forum międzynarodowym pojawiła się kwestia globalnych problemów ochrony przyrody i środowiska naturalnego.

Raport udokumentowany danymi statystycznymi stwierdzał, że po raz pierwszy w historii ludzkości pojawił się ogólnoświatowy kryzys wywołany zniszczeniem środowiska naturalnego. U Thant zaapelował o podjęcie planowej międzynarodowej akcji ratowania środowiska naturalnego.

Raport wzywał do traktowania problemów ochrony środowiska w sposób globalny i ostrzegał, że ludzkość z dotychczasowym sposobem gospodarowania zmierza do katastrofy i tylko połączony wysiłek wszystkich krajów może jej zapobiec.

Raport ten wstrząsnął światową opinią publiczną i spowodował przekształcenie się słabego ruchu ochrony przyrody w prężny ruch ekologiczny.

Najważniejsze zagadnienia poruszane w tym raporcie: brak powiązania wysoko rozwiniętej techniki i technologii z wymogami środowiska wyniszczenie ziem uprawnych bezplanowy rozwój stref miejskich zmniejszanie się powierzchni wolnych, otwartych terenów znikanie wielu form życia zwierzęcego i roślinnego zatruwanie i zanieczyszczanie środowiska konieczności ochrony takich elementów środowiska jak gleba, woda i powietrze.

Raport ten uświadomił skalę globalnych zagrożeń środowiskowych i jest uznawany za jeden z czynników, które przyczyniły się do podjęcia międzynarodowych działań na rzecz ochrony środowiska, w tym zwołania Konferencji ONZ w Sztokholmie w 1972 roku oraz utworzenia Programu Środowiskowego Narodów Zjednoczonych (UNEP). W Polsce w rok później powołano Polski Komitet Ochrony Środowiska Człowieka przy wicepremierze, przekształcony później w Ko­misję Ochrony Środowiska Rady Państwa, a następnie w Państwową Ra­dę Ochrony Środowiska.

Sekretarz Generalny ONZ U Thant ostrzegał:

Zobacz też UNEP Granice wzrostu

Przypisy

Kategoria:Polityka ekologiczna Kategoria:Raporty Kategoria:Historia ONZ Kategoria:Wydarzenia 1969