thumb|Linia sieci wysokiego napięcia w Strumieniu thumb|Sieć linii średniego napięcia w okolicach Łomży Linia elektroenergetyczna napowietrzna – urządzenie napowietrzne, przeznaczone do przesyłania energii elektrycznej.
Linie elektroenergetyczne napowietrzne stanowią większość wśród linii przesyłowych (linie kablowe wciąż są w mniejszości). Sposób prowadzenia linii przez rozległe tereny naraża je na liczne czynniki klimatyczne (szadź, upał), topograficzne i środowiskowe, które należy uwzględnić w procesie projektowania, budowy i eksploatacji linii napowietrznych.
W liniach napowietrznych izolację stanowi powietrze atmosferyczne. Podstawowe elementy linii to: przewody fazowe i odgromowe konstrukcje wsporcze izolatory osprzęt liniowy uziomy słupów.
Wiszący między dwoma słupami przewód przyjmuje kształt krzywej łańcuchowej. Kategorie linii napowietrznych W zależności od ważności linii, a tym samym od potrzeby bardziej troskliwej eksploatacji, linie napowietrzne dzieli się na kategorie: Kategoria I – linii o napięciu znamionowym 220 kV i wyższym; Kategoria II – linie o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV niezaliczane do kategorii I; Kategoria III – linie o napięciu znamionowym 1 kV i niższym.
Oznaczenie linii napowietrznych Sposób oznaczania linii napowietrznych nie jest normowany i powinien być ustalony przez zakład eksploatujący linie. Wśród wielu stosowanych sposobów najczęściej spotyka się oznaczenie obiektów numerami (np. linia 320), a także oznaczenie nazwami miejscowości lub stacji, między którymi linia została wybudowana (np. linia 220 kV Mory-Rożki).
Zobacz też sieć energetyczna słup energetyczny