Sklep walutowy – określenie sklepów w krajach o gospodarce socjalistycznej, których pieniądz nie był wymienialny. Transakcji w takich sklepach dokonywało się walutami wymienialnymi i ewentualnie ich substytutami – bonami walutowymi. Ze sklepów walutowych mogli korzystać posiadacze walut wymienialnych lub bonów walutowych, a w niektórych krajach tylko obcokrajowcy i uprzywilejowani obywatele, np. pracujący za granicą lub opłacani częściowo w walutach wymienialnych marynarze flot handlowych i lotnicy linii cywilnych obsługujący porty strefy niesocjalistycznej.
Pierwsze sklepy walutowe pod nazwą Torgsin działały w ZSRR w latach 1931–1936. Sklepy walutowe funkcjonują do dziś, m.in. na Kubie.
Nazwy wybranych sieci sklepów walutowych:
Polska – Pewex, Baltona, Carbon (od 1988), Igloopex (od 1989) NRD – Intershop Czechosłowacja – Tuzex Bułgaria – Rumunia – Węgry – od 1949 IKKA (IBUSZ Külföldi Kereskedelmi Akció), od 1968 Intertourist ZSRR Rosyjska Federacyjna Socjalistyczna Republika Radziecka – Bieriozka (od 1964) Azerbejdżańska Socjalistyczna Republika Radziecka – Czinara Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka – Kasztan Łotewska Socjalistyczna Republika Radziecka – Dzintars Litewska Socjalistyczna Republika Radziecka – Valiutinė parduotuvė (sklep walutowy)
Przypisy
Kategoria:Handel detaliczny Kategoria:Blok wschodni