Jan II Anjou, Jan z Kalabrii (ur. 2 sierpnia 1425 w Nancy, zm. 16 grudnia 1470 w Barcelonie), książę Lotaryngii od 1453 r. do swojej śmierci. Brat Małgorzaty Andegaweńskiej – królowej Anglii.
Odziedziczył Lotaryngię po swojej matce Izabeli Lotaryńskiej, jego ojciec René I Andegaweński był księciem Andegawenii i tytularnym królem Neapolu. Jan II jako będąc tytularnym następcą tronu Neapolu, został księciem Kalabrii, ale tron Neapolu przypadł dynastii Aragońskiej. Jan spędził życie próbując odzyskać utracony tron Neapolu. W 1466 r. zbuntowani przeciwko królowi Aragonii Katalończycy wybrali jego ojca na antykróla Aragonii, co doprowadziło do wojny w Aragonii, wtedy Jan przyjął tytuł księcia Girony jako następca tronu. Ostatecznie Jan zmarł otruty, w Barcelonie. Jego ojciec Rene przegrał rywalizację o tron aragoński.
Jan ożenił się z Marią de Burbon (1428–1448), córką Karola I – księcia de Burbon. Mieli 4 dzieci: Izabelę (ur. 1445 – zmarła w dzieciństwie), Rene (ur. 1446 – zmarł w dzieciństwie), Marię (ur. 1447 – zmarła w dzieciństwie), Mikołaja I (1448–1473), księcia Lotaryngii.
Jan miał także kilkoro dzieci ze związków pozamałżeńskich: Jana (zm. 1504), hrabia Briey, poślubił Nancy St. Georges, Alberta, pana d'Essey, córkę, poślubiła Jana Szkockiego, Joannę d'Abancourt, poślubiła Achillesa, nieślubnego syna Małgorzaty de Beauveu.
Kategoria:Walezjusze Kategoria:Władcy Lotaryngii Kategoria:Urodzeni w 1425 Kategoria:Zmarli w 1470 Kategoria:Ludzie urodzeni w Nancy