thumb|280px|Nekomata chodzący na tylnych łapach, ilustracja Sekien Toriyamy thumb|280px|Nekomata z Hyakkai-Zukan thumb|280px|Nekomata z Buson Yōkai Emaki
– obecny w folklorze japońskim kot o nadnaturalnych zdolnościach przypominających zdolności kitsune czy tanuki.
Ogólna charakterystyka Kot może stać się bakeneko na wiele sposobów: może osiągnąć określony wiek, być hodowanym przez określoną liczbę lat, urosnąć do odpowiedniego rozmiaru lub mieć dozwolone noszenie długiego ogona. W ostatnim przypadku ogon rozdwaja się i bakeneko jest nazywany wówczas . Przesąd ten może mieć pewien związek z hodowlą japońskiego bobtaila.
Bakeneko będzie nawiedzał dowolne obejście, w którym jest trzymany, tworząc duchowe ogniki, nawiedzając śpiących, chodząc na swych dwóch tylnych łapach, zmieniając swój kształt na ludzki, a nawet pożerając swoją panią, aby zmienić kształt i zająć jej miejsce. Gdy zostanie wreszcie zabity, może okazać się, że jego ciało ma nawet półtora metra długości. Stanowi również zagrożenie, jeżeli zostanie wpuszczony do pokoju, w którym leży dopiero co zmarły – mówi się, że kot może ożywić ciało przeskakując nad nim.
Na charakter przypisywany kotom japońskim duży wpływ miały wierzenia chińskie, w których zwierzę to wykorzystywane było w złowieszczych rytuałach. Przy pomocy starego kota wzywano kociego demona (neko oni), w tym celu co noc odprawiano rytuały na cześć zwierzęcia, aż demon nie wszedł w jego ciało. Następnie przekazywano mu imię osoby, którą miał zabić i wysyłało się go do mieszkania ofiary, gdzie ten rzucał się na nią i zabijał ją, wyżerając jej organy. Po dokonaniu morderstwa zabierał on wszystkie kosztowności, a następnie zanosił do domu ludzi, którzy go wysłali.
Nekomata Nekomata – według mitologii japońskiej jest to stworzenie powstałe z kota domowego. Po okresie dziesięciu lat życia jego ogon miałby ulegać powolnemu rozdwojeniu, a w czasie tego procesu wykształcić by się miały jego moce magiczne, głównie z zakresu nekromancji i szamanizmu. Poprzez gestykulację jego ogonami lub przednimi łapami (chodzi wyprostowany), nekomata ma wskrzeszać i kontrolować zmarłych. Mówi się też, że nekomata na wolności żywi się trupami oraz padliną.
Choć zwykle nekomaty zachowują podobną powściągliwość co koty, to jednak znane są z tego, że zachowują urazy (szczególnie starsze, źle traktowane koty, które bywają potężniejsze od przeciętnych nekomatów). W celu dokonania aktów zemsty, nekomata często kontrolował zmarłych krewnych dręczyciela, nawiedzając ich, dopóki nie został udobruchany jedzeniem, przeprosinami i uwagą.
Niektóre japońskie legendy mówią, że nekomata jest w stanie zmienić swą postać i przybrać postać człowieka. Jednakże w przeciwieństwie do częściej spotykanego nekomusume, kobiety-nekomaty zwykły wyglądać starzej, mieć złe nawyki, czy nałogi i zawsze rozsiewały nastrój grozy oraz paniki wokół siebie, co mogło doprowadzić żyjących blisko nich ludzi do choroby czy spowodować zarazę.
Zobacz też Lista legendarnych stworzeń Japonii
Przypisy
Bibliografia
U.A. Casal The Goblin Fox and Badger and Other Witch Animals of Japan, Folklore Studies, t. 18, s. 1-93, Asian Folklore Studies, Nanzan University, 1959. Mizuki Shigeru Mujara 3: Kinki-hen, Soft Garage 2003, Japonia, s. 108, . Mizuki Shigeru Mujara 2: Chūbu-hen, Soft Garage 2003, Japonia, s. 88, 117, .
Linki zewnętrzne Artykuł dot. bakeneko projektu Obakemono
Kategoria:Istoty w mitologii japońskiej Kategoria:Istoty i stworzenia folklorystyczne